*wiskaz

Runic: ᚹᛁᛊᚲᚨᛉ Pronunciation: /ˈwis.kɑz/

noun · masculine · a-stem

Meanings

bundle of hay/straw, wisp

Etymology

From Proto-Indo-European *wisgéh₂ (‘flexible rod’) (cf. the feminine ō-stem variant *wiskō); cognate with Latin virga (‘twig, shoot, rod’). The root may further derive from Proto-Indo-European *weys- (‘to produce, procreate’), though this is uncertain.

Declension

CaseSingularPlural
Nom.wiskazwiskōz, wiskōs
Acc.wiskąwiskanz
Gen.wiskas, wiskiswiskǫ̂
Dat.wiskaiwiskamaz
Inst.wiskōwiskamiz
Voc.wiskwiskōz, wiskōs

Find a form

Descendants

  • *wisk (Old Dutch)
    • wisch (Middle Dutch)
      • wis (Dutch)
  • wisk (Old High German)
    • Wisch (German)
    • Wësch (Luxembourgish)
  • visk (Old Norse)
    • visk (Danish)
    • visk (Icelandic)
  • visk (Old Norse)
    • wisk (Middle English)
      • whisk (English)
  • visk (Old Norse)
    • visk (Old Swedish)
      • viska (Swedish)
  • *vihko (Proto-Finnic)
  • *wiskō (Proto-Finnic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary