*witāną

Runic: ᚹᛁᛏᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈwi.tɑː.nɑ̃/

verb · Weak class 3

Meanings

  1. to know
  2. to see

Etymology

From *witaną + *-āną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularwitō––
2nd singularwitaisi–witai
3rd singularwitaiþi–witāþau
1st dualwitōs––
2nd dualwitāþiz–witāþiz
1st pluralwitāmaz––
2nd pluralwitaiþ–witaiþ
3rd pluralwitānþi–witānþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singular––
2nd singularwitāsai–
3rd singularwitāþai–
1st dual––
2nd dual––
1st pluralwitānþai–
2nd pluralwitānþai–
3rd pluralwitānþai–

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularwitadǭwitadēdį̄
2nd singularwitadēzwitadēdīz
3rd singularwitadēwitadēdī
1st dualwitadēdūwitadēdīw
2nd dualwitadēdudizwitadēdīdiz
1st pluralwitadēdumwitadēdīm
2nd pluralwitadēdudwitadēdīd
3rd pluralwitadēdunwitadēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
witāną witāndz witadaz

Find a form

Descendants

  • *witēn (Proto-West Germanic)
    • *witian (Old English)
      • biwitian (Old English)
  • *witēn (Proto-West Germanic)
    • *wizzēn (Old High German)
      • intwizzēn, irwizzēn, unwizzēn (Old High German)
  • vita (Old Norse)
    • vide (Danish)
    • vita (Faroese)
    • vita (Icelandic)
    • vite (Norwegian Bokmål)
    • vita, vite (Norwegian Nynorsk)
    • veta (Swedish)
  • 𐍅𐌹𐍄𐌰𐌽 (witān) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary