*witōþą

Runic: ᚹᛁᛏᛟᚦᚨ Pronunciation: /ˈwi.tɔː.θɑ̃/

noun · neuter · a-stem

Meanings

law; (literally) what is known or observed

Etymology

Probably derived from *witōdaz, past participle of *witōną.

Declension

CaseSingularPlural
Nom.witōþąwitōþō
Acc.witōþąwitōþō
Gen.witōþas, witōþiswitōþǫ̂
Dat.witōþaiwitōþamaz
Inst.witōþōwitōþamiz
Voc.witōþąwitōþō

Find a form

Descendants

  • *witōþ (Proto-West Germanic)
    • witut, witat (Old Frisian)
  • *witōþ (Proto-West Germanic)
    • witat, witut (Old Dutch)
      • wet (Middle Dutch)
        • wèt (Limburgish)
  • *witōþ (Proto-West Germanic)
    • witat, witut (Old Dutch)
      • wet (Middle Dutch)
        • wet (Dutch)
          • wet (Afrikaans)
          • wet (Ambonese Malay)
          • wèt (Caribbean Javanese)
          • wet (Indonesian)
          • wät (Jersey Dutch)
          • ꦮꦺꦠ꧀ (wet) (Madurese)
          • wet (Negerhollands)
          • wét (Sundanese)
  • *witōþ (Proto-West Germanic)
    • witat, witut (Old Dutch)
      • wet (Middle Dutch)
        • wet (Dutch)
          • wèt (Sranan Tongo)
            • weiti (Aukan)
            • weti (Saramaccan)
  • *witōþ (Proto-West Germanic)
    • witat, witut (Old Dutch)
      • wet (Middle Dutch)
        • wette (Middle High German)
          • Wett (Central Franconian)
  • *witōþ (Proto-West Germanic)
    • wizzōd, wizzid (Old High German)
      • wizzōt, wizōt (Middle High German)
  • *witōþ (Proto-West Germanic)
    • *witōth (Old Saxon)
      • wette, wet, wit (Middle Low German)
        • Wet (Low German)
  • 𐍅𐌹𐍄𐍉𐌸 (witōþ) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary