*wlaitōną

Runic: ᚹᛚᚨᛁᛏᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈwlɑi̯.tɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

to look around, look for

Etymology

An o-grade iterative to *wlītaną (‘to see’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularwlaitōwlaitǭ–
2nd singularwlaitōsiwlaitōswlaitō
3rd singularwlaitōþiwlaitōwlaitōþau
1st dualwlaitōswlaitōw–
2nd dualwlaitōþizwlaitōþizwlaitōþiz
1st pluralwlaitōmazwlaitōm–
2nd pluralwlaitōþwlaitōþwlaitōþ
3rd pluralwlaitōnþiwlaitōnwlaitōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularwlaitōi–
2nd singularwlaitōsaiwlaitōsau
3rd singularwlaitōþaiwlaitōþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralwlaitōnþaiwlaitōnþau
2nd pluralwlaitōnþaiwlaitōnþau
3rd pluralwlaitōnþaiwlaitōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularwlaitōdǭwlaitōdēdį̄
2nd singularwlaitōdēzwlaitōdēdīz
3rd singularwlaitōdēwlaitōdēdī
1st dualwlaitōdēdūwlaitōdēdīw
2nd dualwlaitōdēdudizwlaitōdēdīdiz
1st pluralwlaitōdēdumwlaitōdēdīm
2nd pluralwlaitōdēdudwlaitōdēdīd
3rd pluralwlaitōdēdunwlaitōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
wlaitōną wlaitōndz wlaitōdaz

Find a form

Descendants

  • *wlaitōn (Proto-West Germanic)
    • wlātian (Old English)
      • wlaten, laiten (Middle English)
        • lait (English)
        • wlate (Scots)
  • leita (Old Norse)
    • lieta (Elfdalian)
    • leita (Faroese)
    • leita (Icelandic)
  • leita (Old Norse)
    • lede (Danish)
      • lete (Norwegian Bokmål)
  • leita (Old Norse)
    • leita (Norwegian Nynorsk)
      • leite (Norwegian Bokmål)
  • leita (Old Norse)
    • lēta (Old Swedish)
      • leta (Swedish)
  • 𐍅𐌻𐌰𐌹𐍄𐍉𐌽 (wlaitōn) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary