*wraitijaną

Runic: ᚹᚱᚨᛁᛏᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈwrɑi̯.ti.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

  1. to vex
  2. to excite

Etymology

From *wrītaną (‘scratch, carve’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularwraitijōwraitijaų–
2nd singularwraitīsiwraitijaiswraitī
3rd singularwraitīþiwraitijaiwraitijaþau
1st dualwraitijōswraitijaiw–
2nd dualwraitijaþizwraitijaiþizwraitijaþiz
1st pluralwraitijamazwraitijaim–
2nd pluralwraitīþwraitijaiþwraitīþ
3rd pluralwraitijanþiwraitijainwraitijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularwraitijai–
2nd singularwraitijasaiwraitijaisau
3rd singularwraitijaþaiwraitijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralwraitijanþaiwraitijainþau
2nd pluralwraitijanþaiwraitijainþau
3rd pluralwraitijanþaiwraitijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularwraitidǭwraitidēdį̄
2nd singularwraitidēzwraitidēdīz
3rd singularwraitidēwraitidēdī
1st dualwraitidēdūwraitidēdīw
2nd dualwraitidēdudizwraitidēdīdiz
1st pluralwraitidēdumwraitidēdīm
2nd pluralwraitidēdudwraitidēdīd
3rd pluralwraitidēdunwraitidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
wraitijaną wraitijandz wraitidaz

Find a form

Descendants

  • *wraitijan (Proto-West Germanic)
    • reizen (Old High German)
      • reizen (Middle High German)
        • reizen (German)
        • rêssen, reissen, reisen (Middle Low German)
  • reita (Old Norse)
    • reta (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary