*wraitijaną
Runic: ᚹᚱᚨᛁᛏᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈwrɑi̯.ti.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
- to vex
- to excite
Etymology
From *wrītaną (‘scratch, carve’) + *-janą.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | wraitijō | wraitijaų | – |
| 2nd singular | wraitīsi | wraitijais | wraitī |
| 3rd singular | wraitīþi | wraitijai | wraitijaþau |
| 1st dual | wraitijōs | wraitijaiw | – |
| 2nd dual | wraitijaþiz | wraitijaiþiz | wraitijaþiz |
| 1st plural | wraitijamaz | wraitijaim | – |
| 2nd plural | wraitīþ | wraitijaiþ | wraitīþ |
| 3rd plural | wraitijanþi | wraitijain | wraitijanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | wraitijai | – |
| 2nd singular | wraitijasai | wraitijaisau |
| 3rd singular | wraitijaþai | wraitijaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | wraitijanþai | wraitijainþau |
| 2nd plural | wraitijanþai | wraitijainþau |
| 3rd plural | wraitijanþai | wraitijainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | wraitidǭ | wraitidēdį̄ |
| 2nd singular | wraitidēz | wraitidēdīz |
| 3rd singular | wraitidē | wraitidēdī |
| 1st dual | wraitidēdū | wraitidēdīw |
| 2nd dual | wraitidēdudiz | wraitidēdīdiz |
| 1st plural | wraitidēdum | wraitidēdīm |
| 2nd plural | wraitidēdud | wraitidēdīd |
| 3rd plural | wraitidēdun | wraitidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| wraitijaną | wraitijandz | wraitidaz |
Descendants
-
*wraitijan (Proto-West Germanic)
-
reizen (Old High German)
-
reizen (Middle High German)
- reizen (German)
- rêssen, reissen, reisen (Middle Low German)
-
reizen (Middle High German)
-
reizen (Old High German)
-
reita (Old Norse)
- reta (Swedish)