*wrakjaną

Runic: ᚹᚱᚨᚲᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈwrɑk.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

  1. to track, to follow
  2. to persecute

Etymology

From *wrekaną (‘to persue’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularwrakjōwrakjaų–
2nd singularwrakisiwrakjaiswraki
3rd singularwrakiþiwrakjaiwrakjaþau
1st dualwrakjōswrakjaiw–
2nd dualwrakjaþizwrakjaiþizwrakjaþiz
1st pluralwrakjamazwrakjaim–
2nd pluralwrakiþwrakjaiþwrakiþ
3rd pluralwrakjanþiwrakjainwrakjanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularwrakjai–
2nd singularwrakjasaiwrakjaisau
3rd singularwrakjaþaiwrakjaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralwrakjanþaiwrakjainþau
2nd pluralwrakjanþaiwrakjainþau
3rd pluralwrakjanþaiwrakjainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularwrakidǭwrakidēdį̄
2nd singularwrakidēzwrakidēdīz
3rd singularwrakidēwrakidēdī
1st dualwrakidēdūwrakidēdīw
2nd dualwrakidēdudizwrakidēdīdiz
1st pluralwrakidēdumwrakidēdīm
2nd pluralwrakidēdudwrakidēdīd
3rd pluralwrakidēdunwrakidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
wrakjaną wrakjandz wrakidaz

Find a form

Descendants

  • *wrakkjan (Proto-West Germanic)
    • wreccan (Old English)
  • rekja (Old Norse)
    • rekja (Icelandic)
  • 𐍅𐍂𐌰𐌺𐌾𐌰𐌽 (wrakjan) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary