*wurdōną
Runic: ᚹᚢᚱᛞᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈwur.ðɔː.nɑ̃/verb · Weak class 2
Meanings
to speak
Etymology
From *wurdą (‘word’) + *-ōną.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | wurdō | wurdǭ | – |
| 2nd singular | wurdōsi | wurdōs | wurdō |
| 3rd singular | wurdōþi | wurdō | wurdōþau |
| 1st dual | wurdōs | wurdōw | – |
| 2nd dual | wurdōþiz | wurdōþiz | wurdōþiz |
| 1st plural | wurdōmaz | wurdōm | – |
| 2nd plural | wurdōþ | wurdōþ | wurdōþ |
| 3rd plural | wurdōnþi | wurdōn | wurdōnþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | wurdōi | – |
| 2nd singular | wurdōsai | wurdōsau |
| 3rd singular | wurdōþai | wurdōþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | wurdōnþai | wurdōnþau |
| 2nd plural | wurdōnþai | wurdōnþau |
| 3rd plural | wurdōnþai | wurdōnþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | wurdōdǭ | wurdōdēdį̄ |
| 2nd singular | wurdōdēz | wurdōdēdīz |
| 3rd singular | wurdōdē | wurdōdēdī |
| 1st dual | wurdōdēdū | wurdōdēdīw |
| 2nd dual | wurdōdēdudiz | wurdōdēdīdiz |
| 1st plural | wurdōdēdum | wurdōdēdīm |
| 2nd plural | wurdōdēdud | wurdōdēdīd |
| 3rd plural | wurdōdēdun | wurdōdēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| wurdōną | wurdōndz | wurdōdaz |
Descendants
-
*wordōn (Proto-West Germanic)
-
wordian (Old English)
-
worden (Middle English)
- word (English)
-
worden (Middle English)
-
wordian (Old English)
-
*wordōn (Proto-West Germanic)
-
*wortōn (Old High German)
- worten (Middle High German)
-
*wortōn (Old High German)
-
orða (Old Norse)
- orða (Icelandic)
- orda (Swedish)