*wurgijaną

Runic: ᚹᚢᚱᚷᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈwur.ɣi.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to strangle

Etymology

From Proto-Indo-European *wr̥ǵʰ-ye-, a zero-grade jan-present formation from *werǵʰ- (‘to bind, squeeze’), for which see *werganą (‘to strangle’) for more.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularwurgijōwurgijaų–
2nd singularwurgīsiwurgijaiswurgī
3rd singularwurgīþiwurgijaiwurgijaþau
1st dualwurgijōswurgijaiw–
2nd dualwurgijaþizwurgijaiþizwurgijaþiz
1st pluralwurgijamazwurgijaim–
2nd pluralwurgīþwurgijaiþwurgīþ
3rd pluralwurgijanþiwurgijainwurgijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularwurgijai–
2nd singularwurgijasaiwurgijaisau
3rd singularwurgijaþaiwurgijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralwurgijanþaiwurgijainþau
2nd pluralwurgijanþaiwurgijainþau
3rd pluralwurgijanþaiwurgijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularwurgidǭwurgidēdį̄
2nd singularwurgidēzwurgidēdīz
3rd singularwurgidēwurgidēdī
1st dualwurgidēdūwurgidēdīw
2nd dualwurgidēdudizwurgidēdīdiz
1st pluralwurgidēdumwurgidēdīm
2nd pluralwurgidēdudwurgidēdīd
3rd pluralwurgidēdunwurgidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
wurgijaną wurgijandz wurgidaz

Find a form

Descendants

  • wyrġan (Old English)
    • werien, worien, wirwen (Middle English)
      • worry (English)
      • wirry, werry, worry (Scots)
  • wergia (Old Frisian)
    • wjirgje, wurgje (West Frisian)
  • wirgia (Old Frisian)
    • wjirgje, wurgje (West Frisian)
  • *wurgian (Old Saxon)
    • wörgen, worgen (Middle Low German)
      • wörgen (Low German)
  • *wurgen (Old Dutch)
    • wurgen, worgen (Middle Dutch)
      • wurgen, worgen (Dutch)
        • wurg (Afrikaans)
  • wurgen (Old High German)
    • würgen, worgen (Middle High German)
      • würgen (German)
      • wiergen (Luxembourgish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary