*wēdijaną

Runic: ᚹᛖᛞᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈwɛː.ði.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

  1. to clothe
  2. to wear

Etymology

From *wēdiz (‘cloth, garment’) + *-janą.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularwēdijōwēdijaų–
2nd singularwēdīsiwēdijaiswēdī
3rd singularwēdīþiwēdijaiwēdijaþau
1st dualwēdijōswēdijaiw–
2nd dualwēdijaþizwēdijaiþizwēdijaþiz
1st pluralwēdijamazwēdijaim–
2nd pluralwēdīþwēdijaiþwēdīþ
3rd pluralwēdijanþiwēdijainwēdijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularwēdijai–
2nd singularwēdijasaiwēdijaisau
3rd singularwēdijaþaiwēdijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralwēdijanþaiwēdijainþau
2nd pluralwēdijanþaiwēdijainþau
3rd pluralwēdijanþaiwēdijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularwēdidǭwēdidēdį̄
2nd singularwēdidēzwēdidēdīz
3rd singularwēdidēwēdidēdī
1st dualwēdidēdūwēdidēdīw
2nd dualwēdidēdudizwēdidēdīdiz
1st pluralwēdidēdumwēdidēdīm
2nd pluralwēdidēdudwēdidēdīd
3rd pluralwēdidēdunwēdidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
wēdijaną wēdijandz wēdidaz

Find a form

Descendants

  • *wādijan (Proto-West Germanic)
    • wāden (Old Dutch)
    • wǣdan (Old English)
    • wādian (Old Saxon)
  • *wādijan (Proto-West Germanic)
    • wāten (Old High German)
      • wæten (Middle High German)
  • væða (Old Norse)
    • væða (Icelandic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary