*wēgaz

Runic: ᚹᛖᚷᚨᛉ Pronunciation: /ˈwɛː.ɣɑz/

noun · masculine · a-stem

Meanings

  1. wave
  2. sea

Etymology

From Proto-Indo-European *weǵhe- (‘to drag, carry’), from *weǵʰ- (‘to transport, bring’). See also *weganą (‘to move’).

Declension

CaseSingularPlural
Nom.wēgazwēgōz, wēgōs
Acc.wēgąwēganz
Gen.wēgas, wēgiswēgǫ̂
Dat.wēgaiwēgamaz
Inst.wēgōwēgamiz
Voc.wēgwēgōz, wēgōs

Find a form

Descendants

  • *wāg (Proto-West Germanic)
    • *wāg (Old Dutch)
      • wâech, wāge (Middle Dutch)
        • waag (Dutch)
  • *wāg (Proto-West Germanic)
    • wǣġ (Old English)
      • waghe, wawe (Middle English)
        • waw (English)
        • waw (Scots)
  • *wāg (Proto-West Germanic)
    • weg (Old Frisian)
      • ? (North Frisian)
      • weach (West Frisian)
  • *wāg (Proto-West Germanic)
    • wāg (Old High German)
      • wāc (Middle High German)
  • *wāg (Proto-West Germanic)
    • wāg (Old Saxon)
      • vove (Danish)
        • ? (Helsingian)
          • ? (Smalandian)
  • *wāg (Proto-West Germanic)
    • wāg (Old Saxon)
      • wāch, wāge (Middle Low German)
        • wāge (Middle High German)
          • Woge (German)
  • *wāg (Proto-West Germanic)
    • wāg (Old Saxon)
      • vāgh (Old Swedish)
        • våg (Swedish)
  • *ᚹᚨᚷᚨᛉ (*wagaʀ) (Proto-Norse)
    • *vaagas (Proto-Finnic)
  • *ᚹᚨᚷᚨᛉ (*wagaʀ) (Proto-Norse)
    • vágr (Old Norse)
      • våg (Danish)
      • vágur, vág (Faroese)
      • vogur (Icelandic)
      • våg (Norwegian Bokmål)
      • våg (Norwegian Nynorsk)
  • *ᚹᚨᚷᚨᛉ (*wagaʀ) (Proto-Norse)
    • vágr (Old Norse)
      • vague (Old French)
        • ? (Middle French)
          • vague (French)
  • *ᚹᚨᚷᚨᛉ (*wagaʀ) (Proto-Norse)
    • vágr (Old Norse)
      • vāgher (Old Swedish)
        • våg (Swedish)
  • 𐍅𐌴𐌲𐍃 (wēgs) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary