*wēgijaną
Runic: ᚹᛖᚷᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈwɛː.ɣi.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
- to cause to move
- to give way, to yield
Etymology
From *weganą (‘to move’) + *-janą.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | wēgijō | wēgijaų | – |
| 2nd singular | wēgīsi | wēgijais | wēgī |
| 3rd singular | wēgīþi | wēgijai | wēgijaþau |
| 1st dual | wēgijōs | wēgijaiw | – |
| 2nd dual | wēgijaþiz | wēgijaiþiz | wēgijaþiz |
| 1st plural | wēgijamaz | wēgijaim | – |
| 2nd plural | wēgīþ | wēgijaiþ | wēgīþ |
| 3rd plural | wēgijanþi | wēgijain | wēgijanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | wēgijai | – |
| 2nd singular | wēgijasai | wēgijaisau |
| 3rd singular | wēgijaþai | wēgijaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | wēgijanþai | wēgijainþau |
| 2nd plural | wēgijanþai | wēgijainþau |
| 3rd plural | wēgijanþai | wēgijainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | wēgidǭ | wēgidēdį̄ |
| 2nd singular | wēgidēz | wēgidēdīz |
| 3rd singular | wēgidē | wēgidēdī |
| 1st dual | wēgidēdū | wēgidēdīw |
| 2nd dual | wēgidēdudiz | wēgidēdīdiz |
| 1st plural | wēgidēdum | wēgidēdīm |
| 2nd plural | wēgidēdud | wēgidēdīd |
| 3rd plural | wēgidēdun | wēgidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| wēgijaną | wēgijandz | wēgidaz |
Descendants
-
*wēgijan (Proto-West Germanic)
- wāgian (Old Saxon)
-
vægja (Old Norse)
- vægja (Icelandic)