*wēpnōną

Runic: ᚹᛖᛈᚾᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈwɛːp.nɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

  1. to arm, take up weapons
  2. to provide with weapons

Etymology

From *wēpną (‘weapon’) + *-ōną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularwēpnōwēpnǭ–
2nd singularwēpnōsiwēpnōswēpnō
3rd singularwēpnōþiwēpnōwēpnōþau
1st dualwēpnōswēpnōw–
2nd dualwēpnōþizwēpnōþizwēpnōþiz
1st pluralwēpnōmazwēpnōm–
2nd pluralwēpnōþwēpnōþwēpnōþ
3rd pluralwēpnōnþiwēpnōnwēpnōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularwēpnōi–
2nd singularwēpnōsaiwēpnōsau
3rd singularwēpnōþaiwēpnōþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralwēpnōnþaiwēpnōnþau
2nd pluralwēpnōnþaiwēpnōnþau
3rd pluralwēpnōnþaiwēpnōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularwēpnōdǭwēpnōdēdį̄
2nd singularwēpnōdēzwēpnōdēdīz
3rd singularwēpnōdēwēpnōdēdī
1st dualwēpnōdēdūwēpnōdēdīw
2nd dualwēpnōdēdudizwēpnōdēdīdiz
1st pluralwēpnōdēdumwēpnōdēdīm
2nd pluralwēpnōdēdudwēpnōdēdīd
3rd pluralwēpnōdēdunwēpnōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
wēpnōną wēpnōndz wēpnōdaz

Find a form

Descendants

  • *wāpnōn (Proto-West Germanic)
    • wēpenia (Old Frisian)
  • *wāpnōn (Proto-West Germanic)
    • *wāpanon (Old Dutch)
      • wâpenen (Middle Dutch)
        • wapenen (Dutch)
  • *wāpnōn (Proto-West Germanic)
    • wǣpnian (Old English)
      • wepnen (Middle English)
        • weapon (English)
  • *wāpnōn (Proto-West Germanic)
    • wāfanōn (Old High German)
      • wāfenen (Middle High German)
        • waffnen (German)
  • *wāpnōn (Proto-West Germanic)
    • *wāpanōn (Old Saxon)
      • wāpenen (Middle Low German)
        • wâpenen, wōpenen (Middle High German)
          • wappnen (German)
  • vápna (Old Norse)
    • vopna (Icelandic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary