*wīgaz

Runic: ᚹᛁᚷᚨᛉ Pronunciation: /ˈwiː.ɣɑz/

adjective · a-stem

Meanings

  1. fighting, warlike; able to fight
  2. able to be defeated

Etymology

From earlier *wīhaz, vṛddhi gerundive of *wiganą (‘to fight, battle’).

Declension

Strong declension

CaseSg. Masc.Sg. Fem.Sg. Neut.Pl. Masc.Pl. Fem.Pl. Neut.
Nom.wīgazwīgōwīgą, -atōwīgaiwīgôzwīgō
Acc.wīganǭwīgǭwīgą, -atōwīganzwīgōzwīgō
Gen.wīgas, -iswīgaizōzwīgas, -iswīgaizǫ̂wīgaizǫ̂wīgaizǫ̂
Dat.wīgammaiwīgaizōiwīgammaiwīgaimazwīgaimazwīgaimaz
Inst.wīganōwīgaizōwīganōwīgaimizwīgaimizwīgaimiz

Weak declension

CaseSg. Masc.Sg. Fem.Sg. Neut.Pl. Masc.Pl. Fem.Pl. Neut.
Nom.wīgôwīgǭwīgôwīganizwīgōnizwīgōnō
Acc.wīganųwīgōnųwīgôwīganunzwīgōnunzwīgōnō
Gen.wīginizwīgōnizwīginizwīganǫ̂wīgōnǫ̂wīganǫ̂
Dat.wīginiwīgōniwīginiwīgammazwīgōmazwīgammaz
Inst.wīginēwīgōnēwīginēwīgammizwīgōmizwīgammiz

Find a form

Descendants

  • vígr (Old Norse)
    • vīgher (Old Swedish)
      • vig (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary