*wīgą
Runic: ᚹᛁᚷᚨ Pronunciation: /ˈwiː.ɣɑ̃/noun · neuter · a-stem
Meanings
fight, battle
Etymology
From *wiganą.
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | wīgą | wīgō |
| Acc. | wīgą | wīgō |
| Gen. | wīgas, wīgis | wīgǫ̂ |
| Dat. | wīgai | wīgamaz |
| Inst. | wīgō | wīgamiz |
| Voc. | wīgą | wīgō |
Descendants
-
*wīg (Proto-West Germanic)
-
wīg (Old Dutch)
-
wijch (Middle Dutch)
- wijg (Dutch)
-
wijch (Middle Dutch)
-
wīg (Old Dutch)
-
*wīg (Proto-West Germanic)
-
wīġ (Old English)
- wiȝe, wi (Middle English)
-
wīġ (Old English)
-
*wīg (Proto-West Germanic)
-
wīg, wīch (Old Frisian)
- wigh, wych (North Frisian)
-
wīg, wīch (Old Frisian)
-
*wīg (Proto-West Germanic)
-
wīg (Old High German)
- wīc (Middle Low German)
-
wīg (Old High German)
-
*wīg (Proto-West Germanic)
-
wīg (Old Saxon)
- wīch (Middle Low German)
-
wīg (Old Saxon)
-
víg (Old Norse)
- víggj, víg (Faroese)
- víg (Icelandic)
- vīgh (Old Swedish)
- 𐍅𐌹𐌲𐌰𐌽 (wigan) (Gothic)
- *𐍅𐌴𐌹𐌲𐍃 (*weigs) (Gothic)
- *𐍅𐌹𐌲𐍃 (*wigs) (Gothic)