*wīhiþō
Runic: ᚹᛁᚺᛁᚦᛟ Pronunciation: /ˈwiː.xi.θɔː/noun · feminine · ō-stem
Meanings
holiness, sacredness
Etymology
From *wīhaz (‘sacred, holy’) + *-iþō.
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | wīhiþō | wīhiþôz |
| Acc. | wīhiþǭ | wīhiþōz |
| Gen. | wīhiþōz | wīhiþǫ̂ |
| Dat. | wīhiþōi | wīhiþōmaz |
| Inst. | wīhiþō | wīhiþōmiz |
| Voc. | wīhiþō | wīhiþôz |
Descendants
- wīthe (Old Frisian)
- wīhitha (Old Saxon)
-
wīhida (Old High German)
- wīhede (Middle High German)
- 𐍅𐌴𐌹𐌷𐌹𐌸𐌰 (weihiþa) (Gothic)