*wīkō

Runic: ᚹᛁᚲᛟ Pronunciation: /ˈwiː.kɔː/

noun · feminine · ō-stem

Meanings

bay, inlet, fjord

Etymology

From Proto-Indo-European *weyg-, *weyk- (‘to bend, curve’), perhaps from earlier *wīks.

Declension

CaseSingularPlural
Nom.wīkōwīkôz
Acc.wīkǭwīkōz
Gen.wīkōzwīkǫ̂
Dat.wīkōiwīkōmaz
Inst.wīkōwīkōmiz
Voc.wīkōwīkôz

Find a form

Descendants

  • *wīku (Proto-West Germanic)
    • wīc (Old English)
  • *wīku (Proto-West Germanic)
    • *wīk (Old Dutch)
      • wijc, wijk (Middle Dutch)
        • wijk (Dutch)
  • *wīku (Proto-West Germanic)
    • wīk (Old Frisian)
      • Wieke (Saterland Frisian)
      • wyk (West Frisian)
  • *wīku (Proto-West Germanic)
    • *wīka, *wīk (Old Saxon)
      • wîk, wike (Middle Low German)
        • Wieke, Wiek (German Low German)
  • *wīk (Proto-West Germanic)
    • wīc (Old English)
  • *wīk (Proto-West Germanic)
    • *wīk (Old Dutch)
      • wijc, wijk (Middle Dutch)
        • wijk (Dutch)
  • *wīk (Proto-West Germanic)
    • wīk (Old Frisian)
      • Wieke (Saterland Frisian)
      • wyk (West Frisian)
  • *wīk (Proto-West Germanic)
    • *wīka, *wīk (Old Saxon)
      • wîk, wike (Middle Low German)
        • Wieke, Wiek (German Low German)
  • vík (Old Norse)
    • vig (Danish)
    • vík (Faroese)
    • vike, vika (Gutnish)
    • vík (Icelandic)
    • vik (Norn)
    • vik (Norwegian Bokmål)
    • vik (Norwegian Nynorsk)
    • vik (Swedish)
  • vík (Old Norse)
    • *wik (Middle English)
      • wick (English)
  • vík (Old Norse)
    • *wik (Middle English)
      • weike (Early Scots)
        • wick (Scots)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary