*wīkō
Runic: ᚹᛁᚲᛟ Pronunciation: /ˈwiː.kɔː/noun · feminine · ō-stem
Meanings
bay, inlet, fjord
Etymology
From Proto-Indo-European *weyg-, *weyk- (‘to bend, curve’), perhaps from earlier *wīks.
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | wīkō | wīkôz |
| Acc. | wīkǭ | wīkōz |
| Gen. | wīkōz | wīkǫ̂ |
| Dat. | wīkōi | wīkōmaz |
| Inst. | wīkō | wīkōmiz |
| Voc. | wīkō | wīkôz |
Descendants
-
*wīku (Proto-West Germanic)
- wīc (Old English)
-
*wīku (Proto-West Germanic)
-
*wīk (Old Dutch)
-
wijc, wijk (Middle Dutch)
- wijk (Dutch)
-
wijc, wijk (Middle Dutch)
-
*wīk (Old Dutch)
-
*wīku (Proto-West Germanic)
-
wīk (Old Frisian)
- Wieke (Saterland Frisian)
- wyk (West Frisian)
-
wīk (Old Frisian)
-
*wīku (Proto-West Germanic)
-
*wīka, *wīk (Old Saxon)
-
wîk, wike (Middle Low German)
- Wieke, Wiek (German Low German)
-
wîk, wike (Middle Low German)
-
*wīka, *wīk (Old Saxon)
-
*wīk (Proto-West Germanic)
- wīc (Old English)
-
*wīk (Proto-West Germanic)
-
*wīk (Old Dutch)
-
wijc, wijk (Middle Dutch)
- wijk (Dutch)
-
wijc, wijk (Middle Dutch)
-
*wīk (Old Dutch)
-
*wīk (Proto-West Germanic)
-
wīk (Old Frisian)
- Wieke (Saterland Frisian)
- wyk (West Frisian)
-
wīk (Old Frisian)
-
*wīk (Proto-West Germanic)
-
*wīka, *wīk (Old Saxon)
-
wîk, wike (Middle Low German)
- Wieke, Wiek (German Low German)
-
wîk, wike (Middle Low German)
-
*wīka, *wīk (Old Saxon)
-
vík (Old Norse)
- vig (Danish)
- vík (Faroese)
- vike, vika (Gutnish)
- vík (Icelandic)
- vik (Norn)
- vik (Norwegian Bokmål)
- vik (Norwegian Nynorsk)
- vik (Swedish)
-
vík (Old Norse)
-
*wik (Middle English)
- wick (English)
-
*wik (Middle English)
-
vík (Old Norse)
-
*wik (Middle English)
-
weike (Early Scots)
- wick (Scots)
-
weike (Early Scots)
-
*wik (Middle English)