*wītiją
Runic: ᚹᛁᛏᛁᛃᚨ Pronunciation: /ˈwiː.ti.jɑ̃/noun · neuter · ja-stem
Meanings
punishment
Etymology
From *wītaną (‘to punish, torment’).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | wītiją | wītijō |
| Acc. | wītiją | wītijō |
| Gen. | wītijas, wītīs | wītijǫ̂ |
| Dat. | wītijai | wītijamaz |
| Inst. | wītijō | wītijamiz |
| Voc. | wītiją | wītijō |
Descendants
-
*wītī (Proto-West Germanic)
- wijte (Dutch)
- wīte (Old Frisian)
-
*wītī (Proto-West Germanic)
-
wīte (Old English)
- wīta (Latin)
-
wīte (Old English)
-
*wītī (Proto-West Germanic)
-
wīte (Old English)
-
wite (Middle English)
- wite, wyte (English)
- wyte (Scots)
-
wite (Middle English)
-
wīte (Old English)
-
*wītī (Proto-West Germanic)
-
wīzi, wīzzi (Old High German)
- wīze (Middle High German)
-
wīzi, wīzzi (Old High German)
-
*wītī (Proto-West Germanic)
-
wīti (Old Saxon)
- wīte (Middle Low German)
-
wīti (Old Saxon)
-
víti (Old Norse)
-
witæ (Old Danish)
- vide (Danish)
-
witæ (Old Danish)
-
víti (Old Norse)
-
vīte (Old Swedish)
- vite (Swedish)
-
vīte (Old Swedish)