*þaggōną
Runic: ᚦᚨᚷᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈθɑɡ.ɡɔː.nɑ̃/verb · Weak class 2
Meanings
to silence
Etymology
Factitive/causative counterpart to *þagjaną, from Proto-Indo-European *t (H)k-, *tak-. The voicing of -gg- may be analogical, if this reflects an older -neh₂-stem (which is expected to result in *þakkōną).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | þaggō | þaggǭ | – |
| 2nd singular | þaggōsi | þaggōs | þaggō |
| 3rd singular | þaggōþi | þaggō | þaggōþau |
| 1st dual | þaggōs | þaggōw | – |
| 2nd dual | þaggōþiz | þaggōþiz | þaggōþiz |
| 1st plural | þaggōmaz | þaggōm | – |
| 2nd plural | þaggōþ | þaggōþ | þaggōþ |
| 3rd plural | þaggōnþi | þaggōn | þaggōnþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | þaggōi | – |
| 2nd singular | þaggōsai | þaggōsau |
| 3rd singular | þaggōþai | þaggōþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | þaggōnþai | þaggōnþau |
| 2nd plural | þaggōnþai | þaggōnþau |
| 3rd plural | þaggōnþai | þaggōnþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | þaggōdǭ | þaggōdēdį̄ |
| 2nd singular | þaggōdēz | þaggōdēdīz |
| 3rd singular | þaggōdē | þaggōdēdī |
| 1st dual | þaggōdēdū | þaggōdēdīw |
| 2nd dual | þaggōdēdudiz | þaggōdēdīdiz |
| 1st plural | þaggōdēdum | þaggōdēdīm |
| 2nd plural | þaggōdēdud | þaggōdēdīd |
| 3rd plural | þaggōdēdun | þaggōdēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| þaggōną | þaggōndz | þaggōdaz |
Descendants
-
þagga (Old Norse)
- þagga (Icelandic)
- tagga (Norwegian)