*þekwōną

Runic: ᚦᛖᚲᚹᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈθe.kwɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

to make thick, to thicken

Etymology

From *þekuz (‘thick’) + *-ōną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularþekwōþekwǭ–
2nd singularþekwōsiþekwōsþekwō
3rd singularþekwōþiþekwōþekwōþau
1st dualþekwōsþekwōw–
2nd dualþekwōþizþekwōþizþekwōþiz
1st pluralþekwōmazþekwōm–
2nd pluralþekwōþþekwōþþekwōþ
3rd pluralþekwōnþiþekwōnþekwōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularþekwōi–
2nd singularþekwōsaiþekwōsau
3rd singularþekwōþaiþekwōþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralþekwōnþaiþekwōnþau
2nd pluralþekwōnþaiþekwōnþau
3rd pluralþekwōnþaiþekwōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularþekwōdǭþekwōdēdį̄
2nd singularþekwōdēzþekwōdēdīz
3rd singularþekwōdēþekwōdēdī
1st dualþekwōdēdūþekwōdēdīw
2nd dualþekwōdēdudizþekwōdēdīdiz
1st pluralþekwōdēdumþekwōdēdīm
2nd pluralþekwōdēdudþekwōdēdīd
3rd pluralþekwōdēdunþekwōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
þekwōną þekwōndz þekwōdaz

Find a form

Descendants

  • *þikkwōn (Proto-West Germanic)
    • *thiccon (Old Dutch)
      • dicken (Middle Dutch)
        • dikken (Dutch)
  • *þikkwōn (Proto-West Germanic)
    • þiccian (Old English)
      • thikken, thykken, þikken, þicken, thicke (Middle English)
        • thick (English)
        • thik (Scots)
  • *þikkwōn (Proto-West Germanic)
    • dikkōn (Old High German)
      • dikken (Middle High German)
  • *þikkwōn (Proto-West Germanic)
    • *thikkōn (Old Saxon)
      • dikken (Middle Low German)
  • þjokkva (Old Norse)
    • þykkja (Icelandic)
  • þykkva (Old Norse)
    • þykkja (Icelandic)
  • þykkja (Old Norse)
    • þykkja (Icelandic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary