*þrawōną

Runic: ᚦᚱᚨᚹᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈθrɑ.wɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

  1. to desire, long for
  2. to suffer, endure
  3. to threaten

Etymology

From *þrawō (‘suffering, longing’) + *-ōną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularþrawōþrawǭ–
2nd singularþrawōsiþrawōsþrawō
3rd singularþrawōþiþrawōþrawōþau
1st dualþrawōsþrawōw–
2nd dualþrawōþizþrawōþizþrawōþiz
1st pluralþrawōmazþrawōm–
2nd pluralþrawōþþrawōþþrawōþ
3rd pluralþrawōnþiþrawōnþrawōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularþrawōi–
2nd singularþrawōsaiþrawōsau
3rd singularþrawōþaiþrawōþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralþrawōnþaiþrawōnþau
2nd pluralþrawōnþaiþrawōnþau
3rd pluralþrawōnþaiþrawōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularþrawōdǭþrawōdēdį̄
2nd singularþrawōdēzþrawōdēdīz
3rd singularþrawōdēþrawōdēdī
1st dualþrawōdēdūþrawōdēdīw
2nd dualþrawōdēdudizþrawōdēdīdiz
1st pluralþrawōdēdumþrawōdēdīm
2nd pluralþrawōdēdudþrawōdēdīd
3rd pluralþrawōdēdunþrawōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
þrawōną þrawōndz þrawōdaz

Find a form

Descendants

  • *þrawōn (Proto-West Germanic)
    • þrēawian (Old English)
  • *þrawōn (Proto-West Germanic)
    • *drōōn (Old High German)
      • drōn, drouwen, drowen (Middle High German)
        • drohen (German)
  • *þrawōn (Proto-West Germanic)
    • *thrōōn (Old Saxon)
      • githrōōn (Old Saxon)
  • *þrawōn (Proto-West Germanic)
    • *thrōōn (Old Saxon)
      • drouwen, drowen, drauwen, drūwen (Middle Low German)
        • drauhen (Low German)
  • þrá (Old Norse)
    • tráa (Faroese)
    • þrá (Icelandic)
    • trå (Norn)
    • trå (Norwegian Bokmål)
    • trå (Norwegian Nynorsk)
  • þrá (Old Norse)
    • thra (Old Danish)
      • attrå (Danish)
  • þrá (Old Norse)
    • þra, thra (Old Swedish)
      • trå (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary