*þrimmaną
Runic: ᚦᚱᛁᛗᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈθrim.mɑ.nɑ̃/verb · Strong class 3
Meanings
to swell
Etymology
From Proto-Indo-European *trem- (‘to tremble (in fear)’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | þrimmō | þrimmaų | – |
| 2nd singular | þrimmizi | þrimmaiz | þrimm |
| 3rd singular | þrimmidi | þrimmai | þrimmadau |
| 1st dual | þrimmōz | þrimmaiw | – |
| 2nd dual | þrimmadiz | þrimmaidiz | þrimmadiz |
| 1st plural | þrimmamaz | þrimmaim | – |
| 2nd plural | þrimmid | þrimmaid | þrimmid |
| 3rd plural | þrimmandi | þrimmain | þrimmandau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | þrimmai | – |
| 2nd singular | þrimmazai | þrimmaizau |
| 3rd singular | þrimmadai | þrimmaidau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | þrimmandai | þrimmaindau |
| 2nd plural | þrimmandai | þrimmaindau |
| 3rd plural | þrimmandai | þrimmaindau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | þramm | þrummį̄ |
| 2nd singular | þrammt | þrummīz |
| 3rd singular | þramm | þrummī |
| 1st dual | þrummū | þrummīw |
| 2nd dual | þrummudiz | þrummīdiz |
| 1st plural | þrummum | þrummīm |
| 2nd plural | þrummud | þrummīd |
| 3rd plural | þrummun | þrummīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| þrimmaną | þrimmandz | þrummanaz |
Descendants
-
*þrimman (Proto-West Germanic)
- thrimman (Old Saxon)
-
þramma (Old Norse)
- þramma (Icelandic)