*ētijô
Runic: ᛖᛏᛁᛃᛟ Pronunciation: /ˈɛː.ti.jɔːː/noun · masculine · an-stem
Meanings
eater, one who eats
Etymology
From a lengthened grade form of Proto-Indo-European *h₁ed- (‘to eat’) + agent suffix *-ijô.
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | ētijô | ētijaniz |
| Acc. | ētijanų | ētijanunz |
| Gen. | ētijiniz | ētijanǫ̂ |
| Dat. | ētijini | ētijammaz |
| Inst. | ētijinē | ētijammiz |
| Voc. | ētijô | ētijaniz |
Descendants
-
ǣta (Old English)
- hlāfǣta, selfǣta (Old English)
-
*𐌴𐍄𐌾𐌰 (*ētja) (Gothic)
- 𐌰𐍆𐌴𐍄𐌾𐌰 (afētja) (Gothic)