*ōþalōną

Runic: ᛟᚦᚨᛚᛟᚾᚨ Pronunciation: /ˈɔː.θɑ.lɔː.nɑ̃/

verb · Weak class 2

Meanings

to inherit, to acquire by inheriting

Etymology

From *ōþalą (‘inheritance’) + *-ōną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularōþalōōþalǭ–
2nd singularōþalōsiōþalōsōþalō
3rd singularōþalōþiōþalōōþalōþau
1st dualōþalōsōþalōw–
2nd dualōþalōþizōþalōþizōþalōþiz
1st pluralōþalōmazōþalōm–
2nd pluralōþalōþōþalōþōþalōþ
3rd pluralōþalōnþiōþalōnōþalōnþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularōþalōi–
2nd singularōþalōsaiōþalōsau
3rd singularōþalōþaiōþalōþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralōþalōnþaiōþalōnþau
2nd pluralōþalōnþaiōþalōnþau
3rd pluralōþalōnþaiōþalōnþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularōþalōdǭōþalōdēdį̄
2nd singularōþalōdēzōþalōdēdīz
3rd singularōþalōdēōþalōdēdī
1st dualōþalōdēdūōþalōdēdīw
2nd dualōþalōdēdudizōþalōdēdīdiz
1st pluralōþalōdēdumōþalōdēdīm
2nd pluralōþalōdēdudōþalōdēdīd
3rd pluralōþalōdēdunōþalōdēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
ōþalōną ōþalōndz ōþalōdaz

Find a form

Descendants

  • *ōþilōn (Proto-West Germanic)
    • ēthelia (Old Frisian)
  • ǫðlask (Old Norse)
    • öðlast (Icelandic)
    • odla, odle (Norwegian)
  • ǫðlask (Old Norse)
    • ? (Old English)
      • addlen, adlen (Middle English)
        • addle (English)
  • ǫðlask (Old Norse)
    • odla (Swedish)
      • odle (Danish)
  • óðlask (Old Norse)
    • öðlast (Icelandic)
    • odla, odle (Norwegian)
  • óðlask (Old Norse)
    • ? (Old English)
      • addlen, adlen (Middle English)
        • addle (English)
  • óðlask (Old Norse)
    • odla (Swedish)
      • odle (Danish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary