*ūtijaną
Runic: ᚢᛏᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈuː.ti.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
- to push away, to expel
- to banish
Etymology
From *ūt (‘out, outside’) + *-janą.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | ūtijō | ūtijaų | – |
| 2nd singular | ūtīsi | ūtijais | ūtī |
| 3rd singular | ūtīþi | ūtijai | ūtijaþau |
| 1st dual | ūtijōs | ūtijaiw | – |
| 2nd dual | ūtijaþiz | ūtijaiþiz | ūtijaþiz |
| 1st plural | ūtijamaz | ūtijaim | – |
| 2nd plural | ūtīþ | ūtijaiþ | ūtīþ |
| 3rd plural | ūtijanþi | ūtijain | ūtijanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | ūtijai | – |
| 2nd singular | ūtijasai | ūtijaisau |
| 3rd singular | ūtijaþai | ūtijaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | ūtijanþai | ūtijainþau |
| 2nd plural | ūtijanþai | ūtijainþau |
| 3rd plural | ūtijanþai | ūtijainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | ūtidǭ | ūtidēdį̄ |
| 2nd singular | ūtidēz | ūtidēdīz |
| 3rd singular | ūtidē | ūtidēdī |
| 1st dual | ūtidēdū | ūtidēdīw |
| 2nd dual | ūtidēdudiz | ūtidēdīdiz |
| 1st plural | ūtidēdum | ūtidēdīm |
| 2nd plural | ūtidēdud | ūtidēdīd |
| 3rd plural | ūtidēdun | ūtidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| ūtijaną | ūtijandz | ūtidaz |
Descendants
-
*ūtijan (Proto-West Germanic)
- ȳtan (Old English)
-
ýta (Old Norse)
- ýta (Icelandic)