*aljaną²
Runic: ᚨᛚᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈɑl.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
to cause to grow or mature; to rear, fatten
Etymology
The causative of *alaną, continuing Proto-Indo-European *h₂ol-éye/o-, the o-grade causative of root *h₂el- (Kroonen 2013: 23; Rix et al. 2001: 262). Gothic directly attests only the past participle 𐌰𐌻𐌹𐌳𐌰𐌽 (alidan), literally ‘caused to be nourished’ (Lehmann 1986a: 28; Markey & Mees 2014: 4–5). Cognate in formation with Latin adoleō < Proto-Italic *oleje-, whose meaning developed from ‘feed the fire’ to ‘burn’; compare Umbrian uřetu (de Vaan 2008: 24–25; Rix et al. 2001: 262).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | aljō | aljaų | – |
| 2nd singular | alisi | aljais | ali |
| 3rd singular | aliþi | aljai | aljaþau |
| 1st dual | aljōs | aljaiw | – |
| 2nd dual | aljaþiz | aljaiþiz | aljaþiz |
| 1st plural | aljamaz | aljaim | – |
| 2nd plural | aliþ | aljaiþ | aliþ |
| 3rd plural | aljanþi | aljain | aljanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | aljai | – |
| 2nd singular | aljasai | aljaisau |
| 3rd singular | aljaþai | aljaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | aljanþai | aljainþau |
| 2nd plural | aljanþai | aljainþau |
| 3rd plural | aljanþai | aljainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | alidǭ | alidēdį̄ |
| 2nd singular | alidēz | alidēdīz |
| 3rd singular | alidē | alidēdī |
| 1st dual | alidēdū | alidēdīw |
| 2nd dual | alidēdudiz | alidēdīdiz |
| 1st plural | alidēdum | alidēdīm |
| 2nd plural | alidēdud | alidēdīd |
| 3rd plural | alidēdun | alidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| aljaną | aljandz | alidaz |
Descendants
- 𐌰𐌻𐌾𐌰𐌽 (aljan) (Gothic)