*arbijaną

Runic: ᚨᚱᛒᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈɑr.βi.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to inherit; receive as an inheritance

Etymology

From *arbiją + *-(i)janą¹ (Orel 2003: 22).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singulararbijōarbijaų–
2nd singulararbīsiarbijaisarbī
3rd singulararbīþiarbijaiarbijaþau
1st dualarbijōsarbijaiw–
2nd dualarbijaþizarbijaiþizarbijaþiz
1st pluralarbijamazarbijaim–
2nd pluralarbīþarbijaiþarbīþ
3rd pluralarbijanþiarbijainarbijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulararbijai–
2nd singulararbijasaiarbijaisau
3rd singulararbijaþaiarbijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralarbijanþaiarbijainþau
2nd pluralarbijanþaiarbijainþau
3rd pluralarbijanþaiarbijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulararbidǭarbidēdį̄
2nd singulararbidēzarbidēdīz
3rd singulararbidēarbidēdī
1st dualarbidēdūarbidēdīw
2nd dualarbidēdudizarbidēdīdiz
1st pluralarbidēdumarbidēdīm
2nd pluralarbidēdudarbidēdīd
3rd pluralarbidēdunarbidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
arbijaną arbijandz arbidaz

Find a form

Descendants

  • *arbijan (Proto-West Germanic)
    • *erven (Old Dutch)
      • erven (Middle Dutch)
        • erven (Dutch)
          • erf (Afrikaans)
  • *arbijan (Proto-West Germanic)
    • ierfan (Old English)
    • ervia (Old Frisian)
  • *arbijan (Proto-West Germanic)
    • *erben (Old High German)
      • erben (Middle High German)
        • erben (German)
  • *arbijan (Proto-West Germanic)
    • ervan (Old Saxon)
      • giervan (Old Saxon)
  • erfa (Old Norse)
    • erfa (Icelandic)
    • ärva (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary

Words mentioned in this entry