*barkuz

Runic: ᛒᚨᚱᚲᚢᛉ Pronunciation: /ˈbɑr.kuz/

noun · masculine · u-stem

Meanings

bark of a tree

Etymology

Possibly from Proto-Indo-European *bʰerHǵ-ó-s (‘birch’, source of Lithuanian béržas, Sanskrit भूर्ज (bhūrjá) (bhūrjá) all meaning ‘birch’), reformulated as a u-stem. Related to *berkō (‘birch’).

Declension

CaseSingularPlural
Nom.barkuzbarkiwiz
Acc.barkųbarkunz
Gen.barkauzbarkiwǫ̂
Dat.barkiwibarkumaz
Inst.barkūbarkumiz
Voc.barkubarkiwiz

Find a form

Descendants

  • *bark (Old Frisian)
    • Boark (Saterland Frisian)
    • berk (West Frisian)
  • *barku (Old Saxon)
    • barke, borke (Middle Low German)
      • Borke (German)
      • Boarke (Saterland Frisian)
  • *barku (Old Saxon)
    • barke, borke (Middle Low German)
      • Bark, Borke (Low German)
        • Boakj (Plautdietsch)
  • *bark, *berk (Old Dutch)
    • barc, berc (Middle Dutch)
      • bark (Dutch)
  • bǫrkr (Old Norse)
    • børkur, bark (Faroese)
    • börkur (Icelandic)
    • bork, bork’e, børk (Norwegian Nynorsk)
  • bǫrkr (Old Norse)
    • bark (Old Danish)
      • bark (Danish)
        • bark (Norwegian Bokmål)
  • bǫrkr (Old Norse)
    • barc (Old English)
      • bark, barke (Middle English)
        • bark (English)
        • bark (Scots)
  • bǫrkr (Old Norse)
    • barker (Old Swedish)
      • bark (Swedish)
  • *pārkkō (Proto-Samic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary