*barkuz
Runic: ᛒᚨᚱᚲᚢᛉ Pronunciation: /ˈbɑr.kuz/noun · masculine · u-stem
Meanings
bark of a tree
Etymology
Possibly from Proto-Indo-European *bʰerHǵ-ó-s (‘birch’, source of Lithuanian béržas, Sanskrit भूर्ज (bhūrjá) (bhūrjá) all meaning ‘birch’), reformulated as a u-stem. Related to *berkō (‘birch’).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | barkuz | barkiwiz |
| Acc. | barkų | barkunz |
| Gen. | barkauz | barkiwǫ̂ |
| Dat. | barkiwi | barkumaz |
| Inst. | barkū | barkumiz |
| Voc. | barku | barkiwiz |
Descendants
-
*bark (Old Frisian)
- Boark (Saterland Frisian)
- berk (West Frisian)
-
*barku (Old Saxon)
-
barke, borke (Middle Low German)
- Borke (German)
- Boarke (Saterland Frisian)
-
barke, borke (Middle Low German)
-
*barku (Old Saxon)
-
barke, borke (Middle Low German)
-
Bark, Borke (Low German)
- Boakj (Plautdietsch)
-
Bark, Borke (Low German)
-
barke, borke (Middle Low German)
-
*bark, *berk (Old Dutch)
-
barc, berc (Middle Dutch)
- bark (Dutch)
-
barc, berc (Middle Dutch)
-
bǫrkr (Old Norse)
- børkur, bark (Faroese)
- börkur (Icelandic)
- bork, bork’e, børk (Norwegian Nynorsk)
-
bǫrkr (Old Norse)
-
bark (Old Danish)
-
bark (Danish)
- bark (Norwegian Bokmål)
-
bark (Danish)
-
bark (Old Danish)
-
bǫrkr (Old Norse)
-
barc (Old English)
-
bark, barke (Middle English)
- bark (English)
- bark (Scots)
-
bark, barke (Middle English)
-
barc (Old English)
-
bǫrkr (Old Norse)
-
barker (Old Swedish)
- bark (Swedish)
-
barker (Old Swedish)
- *pārkkō (Proto-Samic)