*bikjǭ
Runic: ᛒᛁᚲᛃᛟ Pronunciation: /ˈbik.jɔ̃ː/noun · feminine · ōn-stem
Meanings
bitch (female dog)
Etymology
A female nominalization of *bikjaną (‘to attack, stab, hack, thrust’) using the verb stem + *-(i)jǭ (forms agent nouns, feminine of *-(i)jô). Ultimately from Proto-Indo-European *bʰeg- (‘to smash, break’).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | bikjǭ | bikjōniz |
| Acc. | bikjōnų | bikjōnunz |
| Gen. | bikjōniz | bikjōnǫ̂ |
| Dat. | bikjōni | bikjōmaz |
| Inst. | bikjōnē | bikjōmiz |
| Voc. | bikjǭ | bikjōniz |
Descendants
-
*bikkjā (Proto-West Germanic)
-
biċċe, biċe, biċġe (Old English)
-
bicche, beche, biche, bycche, byche, bikk, buche (Middle English)
- bitch (Scots)
-
bicche, beche, biche, bycche, byche, bikk, buche (Middle English)
-
biċċe, biċe, biċġe (Old English)
-
*bikkjā (Proto-West Germanic)
-
biċċe, biċe, biċġe (Old English)
-
bicche, beche, biche, bycche, byche, bikk, buche (Middle English)
-
bitch (English)
- bitch (Dutch)
- Betze, Bätze, Petze (German)
-
bitch (English)
-
bicche, beche, biche, bycche, byche, bikk, buche (Middle English)
-
biċċe, biċe, biċġe (Old English)
-
bikkja, bikki (Old Norse)
- bikkja (Faroese)
- bikkja (Icelandic)
- bikkje (Norwegian Bokmål)
- bikkje (Norwegian Nynorsk)
- bikke (Old Danish)
- bik (Scots)
-
bikkja, bikki (Old Norse)
-
bikia (Old Swedish)
- bycka, -bigga, argbigga (Swedish)
-
bikia (Old Swedish)