*blējaną
Runic: ᛒᛚᛖᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈblɛː.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
to bleat
Etymology
From Proto-Indo-European *bʰleh₁-ye/o-, from root *bʰleh₁- (‘to bleat’). Cognate with Latin fleō (‘to cry, weep’), Slovene blẹ́jati (‘to bleat’), Russian бле́ять (bléjatʹ, ‘to bleat’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | blējō | blējaų | – |
| 2nd singular | blēisi | blējais | blēi |
| 3rd singular | blēiþi | blējai | blējaþau |
| 1st dual | blējōs | blējaiw | – |
| 2nd dual | blējaþiz | blējaiþiz | blējaþiz |
| 1st plural | blējamaz | blējaim | – |
| 2nd plural | blēiþ | blējaiþ | blēiþ |
| 3rd plural | blējanþi | blējain | blējanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | blējai | – |
| 2nd singular | blējasai | blējaisau |
| 3rd singular | blējaþai | blējaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | blējanþai | blējainþau |
| 2nd plural | blējanþai | blējainþau |
| 3rd plural | blējanþai | blējainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | blēidǭ | blēidēdį̄ |
| 2nd singular | blēidēz | blēidēdīz |
| 3rd singular | blēidē | blēidēdī |
| 1st dual | blēidēdū | blēidēdīw |
| 2nd dual | blēidēdudiz | blēidēdīdiz |
| 1st plural | blēidēdum | blēidēdīm |
| 2nd plural | blēidēdud | blēidēdīd |
| 3rd plural | blēidēdun | blēidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| blējaną | blējandz | blēidaz |
Descendants
-
*blājan (Proto-West Germanic)
- blēen (Middle Low German)
-
*blājan (Proto-West Germanic)
-
*blǣan (Old English)
- bleat (English)
-
*blǣan (Old English)
-
*blājan (Proto-West Germanic)
-
blāen (Old High German)
-
blæn, blæjen (Middle High German)
- blähen (German)
-
blæn, blæjen (Middle High German)
-
blāen (Old High German)