*blēsaną
Runic: ᛒᛚᛖᛊᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈblɛː.sɑ.nɑ̃/verb · Strong class 7d
Meanings
to blow
Etymology
From pre-Germanic *bʰleh₁-s-, an inherited Proto-Indo-European s-formation of *bʰleh₁- (‘to blow’). Traditionally analyzed as a sigmatic aorist (Kroonen 2013); more plausibly, in view of its ordinary present meaning and comparison with other lexicalized s-stems, as an old unreduplicated desiderative / s-present (Kölligan 2018).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | blēsō | blēsaų | – |
| 2nd singular | blēsizi | blēsaiz | blēs |
| 3rd singular | blēsidi | blēsai | blēsadau |
| 1st dual | blēsōz | blēsaiw | – |
| 2nd dual | blēsadiz | blēsaidiz | blēsadiz |
| 1st plural | blēsamaz | blēsaim | – |
| 2nd plural | blēsid | blēsaid | blēsid |
| 3rd plural | blēsandi | blēsain | blēsandau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | blēsai | – |
| 2nd singular | blēsazai | blēsaizau |
| 3rd singular | blēsadai | blēsaidau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | blēsandai | blēsaindau |
| 2nd plural | blēsandai | blēsaindau |
| 3rd plural | blēsandai | blēsaindau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | beblēs | beblēzį̄ |
| 2nd singular | beblēst | beblēzīz |
| 3rd singular | beblēs | beblēzī |
| 1st dual | beblēzū | beblēzīw |
| 2nd dual | beblēzudiz | beblēzīdiz |
| 1st plural | beblēzum | beblēzīm |
| 2nd plural | beblēzud | beblēzīd |
| 3rd plural | beblēzun | beblēzīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| blēsaną | blēsandz | blēzanaz |
Descendants
-
*blāsan (Proto-West Germanic)
-
*blāsan (Old Dutch)
-
blâsen (Middle Dutch)
- blaoze (Limburgish)
-
blâsen (Middle Dutch)
-
*blāsan (Old Dutch)
-
*blāsan (Proto-West Germanic)
-
*blāsan (Old Dutch)
-
blâsen (Middle Dutch)
-
blazen (Dutch)
- blaas (Afrikaans)
-
blazen (Dutch)
-
blâsen (Middle Dutch)
-
*blāsan (Old Dutch)
-
*blāsan (Proto-West Germanic)
-
*blāsan, *blǣsan (Old English)
-
blasen (Middle English)
- blaze (English)
- blase, blaze (Scots)
-
blasen (Middle English)
-
*blāsan, *blǣsan (Old English)
-
*blāsan (Proto-West Germanic)
-
*blāsa, *blēsa (Old Frisian)
- bloasje, bleesje, bloazje, bläizje (Saterland Frisian)
- blieze (West Frisian)
-
*blāsa, *blēsa (Old Frisian)
-
*blāsan (Proto-West Germanic)
-
blāsan (Old High German)
-
blāsen (Middle High German)
- blåsn (Bavarian)
- blasen (German)
- blosen (Luxembourgish)
- בלאָזן (blozn) (Yiddish)
-
blāsen (Middle High German)
-
blāsan (Old High German)
-
*blāsan (Proto-West Germanic)
-
*blāsan (Old Saxon)
-
blâsen (Middle Low German)
- blasen (Low German)
- blosen (Plautdietsch)
- blaze (West Frisian)
-
blâsen (Middle Low German)
-
*blāsan (Old Saxon)
-
blása (Old Norse)
- blása (Faroese)
- blase (Gutnish)
- blása (Icelandic)
-
blása (Old Norse)
- blåse (Norwegian Bokmål)
- blåsa, blåse (Norwegian Nynorsk)
-
blása (Old Norse)
-
blǣsæ (Old Danish)
- blæse (Danish)
-
blǣsæ (Old Danish)
-
blása (Old Norse)
-
blāsa (Old Swedish)
- blåsa (Swedish)
-
blāsa (Old Swedish)
- *𐌱𐌻𐌴𐍃𐌰𐌽 (*blēsan), 𐌿𐍆𐌱𐌻𐌴𐍃𐌰𐌽 (ufblēsan) (Gothic)