*brausijaną

Runic: ᛒᚱᚨᚢᛊᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈbrɑu̯.si.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

to break; crush

Etymology

From Proto-Indo-European *bʰrows-éye/o- (causative) from the o-grade of root *bʰrews- (‘to break’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularbrausijōbrausijaų–
2nd singularbrausīsibrausijaisbrausī
3rd singularbrausīþibrausijaibrausijaþau
1st dualbrausijōsbrausijaiw–
2nd dualbrausijaþizbrausijaiþizbrausijaþiz
1st pluralbrausijamazbrausijaim–
2nd pluralbrausīþbrausijaiþbrausīþ
3rd pluralbrausijanþibrausijainbrausijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularbrausijai–
2nd singularbrausijasaibrausijaisau
3rd singularbrausijaþaibrausijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralbrausijanþaibrausijainþau
2nd pluralbrausijanþaibrausijainþau
3rd pluralbrausijanþaibrausijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularbrausidǭbrausidēdį̄
2nd singularbrausidēzbrausidēdīz
3rd singularbrausidēbrausidēdī
1st dualbrausidēdūbrausidēdīw
2nd dualbrausidēdudizbrausidēdīdiz
1st pluralbrausidēdumbrausidēdīm
2nd pluralbrausidēdudbrausidēdīd
3rd pluralbrausidēdunbrausidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
brausijaną brausijandz brausidaz

Find a form

Descendants

  • brīesan, brȳsan (Old English)
    • brusen, bresen, brisen (Middle English)
      • bruise (English)
      • brizz (Scots)
  • *brūse (Old Frisian)
    • brûze (West Frisian)
  • *brūsian (Old Saxon)
    • brûsen (Middle Low German)
      • brusen (Low German)
  • *brūsian (Old Saxon)
    • brúsa (Old Norse)
      • bruse (Danish)
      • brusa (Swedish)
  • *brūsen (Old Dutch)
    • brusen (Middle Dutch)
  • *brūsen (Old High German)
    • brūsen (Middle High German)
      • brausen (German)
  • brosa (Norwegian)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary