*brehaną
Runic: ᛒᚱᛖᚺᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈbre.xɑ.nɑ̃/verb · Strong class 5
Meanings
to flicker, glitter; light up; blink
Etymology
From Proto-Indo-European *bʰreḱ-e/o- from root *bʰreḱ- (‘to shine’). Possibly related to Sanskrit भ्राशते (bhrāśate) (bhrāśate), भ्राज् (bhrāj), ‘to shine, glitter’), Ancient Greek φορκόν (phorkón) (phorkón, ‘white, gray, wrinkled’). Related to *bragiz (‘one who is first or foremost, a premier, chief, leader, prince’), *bregdaną (‘to flicker, flutter, jerk, tug (on), twitch, flinch, move, swing’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | brehō | brehaų | – |
| 2nd singular | brihizi | brehaiz | breh |
| 3rd singular | brihidi | brehai | brehadau |
| 1st dual | brehōz | brehaiw | – |
| 2nd dual | brehadiz | brehaidiz | brehadiz |
| 1st plural | brehamaz | brehaim | – |
| 2nd plural | brihid | brehaid | brihid |
| 3rd plural | brehandi | brehain | brehandau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | brehai | – |
| 2nd singular | brehazai | brehaizau |
| 3rd singular | brehadai | brehaidau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | brehandai | brehaindau |
| 2nd plural | brehandai | brehaindau |
| 3rd plural | brehandai | brehaindau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | brah | brēgį̄ |
| 2nd singular | braht | brēgīz |
| 3rd singular | brah | brēgī |
| 1st dual | brēgū | brēgīw |
| 2nd dual | brēgudiz | brēgīdiz |
| 1st plural | brēgum | brēgīm |
| 2nd plural | brēgud | brēgīd |
| 3rd plural | brēgun | brēgīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| brehaną | brehandz | breganaz |
Descendants
-
*brehan (Proto-West Germanic)
-
brehan (Old High German)
- brehen, brechen, prehen (Middle High German)
-
brehan (Old High German)
-
brjá, brá, braga (Old Norse)
- brjá, brá, braga (Icelandic)
- braga, bragla (Norwegian)
- braga (Swedish)
-
*𐌱𐍂𐌰𐌹𐌷𐌰𐌽 (*braihan) (Gothic)
- 𐌱𐍂𐌰𐍈 (braƕ)