*brukiz¹
Runic: ᛒᚱᚢᚲᛁᛉ Pronunciation: /ˈbru.kiz/noun · masculine · i-stem
Meanings
breach, fissure, breaking
Etymology
An i-stem noun derived from either a zero-grade root of Proto-Indo-European *bʰr̥g-i-s from root *bʰreg- (‘to break’), or formed later based on the past-participle of *brekaną (‘to break’): *brukanaz.
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | brukiz | brukīz |
| Acc. | brukį | brukinz |
| Gen. | brukīz | brukjǫ̂ |
| Dat. | brukī | brukimaz |
| Inst. | brukī | brukimiz |
| Voc. | bruki | brukīz |
Descendants
-
*bruki (Proto-West Germanic)
-
*bruki (Old Dutch)
-
brueke, brōke (Middle Dutch)
-
breuk (Dutch)
- breuk (Afrikaans)
-
breuk (Dutch)
-
brueke, brōke (Middle Dutch)
-
*bruki (Old Dutch)
-
*bruki (Proto-West Germanic)
-
bryċe, briċe (Old English)
-
breche (Middle English)
- breach (English)
- breach, breiche, bretch, breack (Scots)
-
breche (Middle English)
-
bryċe, briċe (Old English)
-
*bruki (Proto-West Germanic)
-
breke, bretse, breze (Old Frisian)
- Breek (Saterland Frisian)
-
breke, bretse, breze (Old Frisian)
-
*bruki (Proto-West Germanic)
-
bruh (Old High German)
-
bruch (Middle High German)
- Bruch (Hunsrik)
- Broch (Luxembourgish)
- בראָך (brokh) (Yiddish)
-
bruch (Middle High German)
-
bruh (Old High German)
-
*bruki (Proto-West Germanic)
-
bruh (Old High German)
-
bruch (Middle High German)
-
Bruch (German)
- Bruch (Saterland Frisian)
-
Bruch (German)
-
bruch (Middle High German)
-
bruh (Old High German)
-
*bruki (Proto-West Germanic)
-
bruki (Old Saxon)
-
bröke, broke (Middle Low German)
-
Bröök, Brook (Low German)
- brøk (Danish)
- bråk (Swedish)
-
Bröök, Brook (Low German)
-
bröke, broke (Middle Low German)
-
bruki (Old Saxon)