*bugô

Runic: ᛒᚢᚷᛟ Pronunciation: /ˈbu.ɣɔːː/

noun · masculine · an-stem

Meanings

bow (weapon)

Etymology

From pre-Germanic *bʰugʰ-ō, from Proto-Indo-European *bʰeugʰ-ō ~ *bʰugʰ-n-és, (‘bow; arch’), from Proto-Indo-European *bʰewgʰ- (‘to bend; curve, arch’). Synchronically analyzed as an n-stem nominal formation from *beuganą/*būganą (‘to bend’).

Declension

CaseSingularPlural
Nom.bugôbuganiz
Acc.buganųbuganunz
Gen.buginizbuganǫ̂
Dat.buginibugammaz
Inst.buginēbugammiz
Voc.bugôbuganiz

Find a form

Descendants

  • *bogō (Proto-West Germanic)
    • bogo (Old Dutch)
      • bōge (Middle Dutch)
        • boog (Dutch)
          • boog (Afrikaans)
  • *bogō (Proto-West Germanic)
    • boga (Old English)
      • bowe (Middle English)
        • bow (English)
        • bow (Scots)
  • *bogō (Proto-West Germanic)
    • boga (Old Frisian)
      • Booge (Saterland Frisian)
      • bôge (West Frisian)
  • *bogō (Proto-West Germanic)
    • bogo (Old High German)
      • boge (Middle High German)
        • Bogen (German)
        • Bou (Luxembourgish)
        • Boche, Bouche, Boge, Boo, Booe (Rhine Franconian)
        • בויגן (boygn) (Yiddish)
  • *bogō (Proto-West Germanic)
    • bogo (Old Saxon)
      • bōge (Middle Low German)
        • Boog (Low German)
  • bogi, bugi (Old Norse)
    • bogi (Faroese)
    • bogi (Icelandic)
  • bogi, bugi (Old Norse)
    • boge, båggå (Norwegian Nynorsk)
      • boge (Norwegian Bokmål)
  • bogi, bugi (Old Norse)
    • boghæ (Old Danish)
      • bue (Danish)
        • bue (Norwegian Bokmål)
  • bogi, bugi (Old Norse)
    • bughi, boghi (Old Swedish)
      • båge, båga, boge, boga, bôg (Swedish)
  • boga (Crimean Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary

Entries that mention this word