*bugô
Runic: ᛒᚢᚷᛟ Pronunciation: /ˈbu.ɣɔːː/noun · masculine · an-stem
Meanings
bow (weapon)
Etymology
From pre-Germanic *bʰugʰ-ō, from Proto-Indo-European *bʰeugʰ-ō ~ *bʰugʰ-n-és, (‘bow; arch’), from Proto-Indo-European *bʰewgʰ- (‘to bend; curve, arch’). Synchronically analyzed as an n-stem nominal formation from *beuganą/*būganą (‘to bend’).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | bugô | buganiz |
| Acc. | buganų | buganunz |
| Gen. | buginiz | buganǫ̂ |
| Dat. | bugini | bugammaz |
| Inst. | buginē | bugammiz |
| Voc. | bugô | buganiz |
Descendants
-
*bogō (Proto-West Germanic)
-
bogo (Old Dutch)
-
bōge (Middle Dutch)
-
boog (Dutch)
- boog (Afrikaans)
-
boog (Dutch)
-
bōge (Middle Dutch)
-
bogo (Old Dutch)
-
*bogō (Proto-West Germanic)
-
boga (Old English)
-
bowe (Middle English)
- bow (English)
- bow (Scots)
-
bowe (Middle English)
-
boga (Old English)
-
*bogō (Proto-West Germanic)
-
boga (Old Frisian)
- Booge (Saterland Frisian)
- bôge (West Frisian)
-
boga (Old Frisian)
-
*bogō (Proto-West Germanic)
-
bogo (Old High German)
-
boge (Middle High German)
- Bogen (German)
- Bou (Luxembourgish)
- Boche, Bouche, Boge, Boo, Booe (Rhine Franconian)
- בויגן (boygn) (Yiddish)
-
boge (Middle High German)
-
bogo (Old High German)
-
*bogō (Proto-West Germanic)
-
bogo (Old Saxon)
-
bōge (Middle Low German)
- Boog (Low German)
-
bōge (Middle Low German)
-
bogo (Old Saxon)
-
bogi, bugi (Old Norse)
- bogi (Faroese)
- bogi (Icelandic)
-
bogi, bugi (Old Norse)
-
boge, båggå (Norwegian Nynorsk)
- boge (Norwegian Bokmål)
-
boge, båggå (Norwegian Nynorsk)
-
bogi, bugi (Old Norse)
-
boghæ (Old Danish)
-
bue (Danish)
- bue (Norwegian Bokmål)
-
bue (Danish)
-
boghæ (Old Danish)
-
bogi, bugi (Old Norse)
-
bughi, boghi (Old Swedish)
- båge, båga, boge, boga, bôg (Swedish)
-
bughi, boghi (Old Swedish)
- boga (Crimean Gothic)