*buljaną
Runic: ᛒᚢᛚᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈbul.jɑ.nɑ̃/verb · Weak class 1
Meanings
to roar, bark
Etymology
From Proto-Indo-European *bʰl̥-yé/ó-, a zero-grade ye-present from root *bʰel- (‘to sound, speak, roar’). Related to *bellaną (‘to roar, bark, bellow; ring’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | buljō | buljaų | – |
| 2nd singular | bulisi | buljais | buli |
| 3rd singular | buliþi | buljai | buljaþau |
| 1st dual | buljōs | buljaiw | – |
| 2nd dual | buljaþiz | buljaiþiz | buljaþiz |
| 1st plural | buljamaz | buljaim | – |
| 2nd plural | buliþ | buljaiþ | buliþ |
| 3rd plural | buljanþi | buljain | buljanþau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | buljai | – |
| 2nd singular | buljasai | buljaisau |
| 3rd singular | buljaþai | buljaiþau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | buljanþai | buljainþau |
| 2nd plural | buljanþai | buljainþau |
| 3rd plural | buljanþai | buljainþau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | bulidǭ | bulidēdį̄ |
| 2nd singular | bulidēz | bulidēdīz |
| 3rd singular | bulidē | bulidēdī |
| 1st dual | bulidēdū | bulidēdīw |
| 2nd dual | bulidēdudiz | bulidēdīdiz |
| 1st plural | bulidēdum | bulidēdīm |
| 2nd plural | bulidēdud | bulidēdīd |
| 3rd plural | bulidēdun | bulidēdīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| buljaną | buljandz | bulidaz |
Descendants
-
*bulljan (Proto-West Germanic)
-
*bullen (Old Dutch)
- bullen (Middle Dutch)
-
*bullen (Old Dutch)
-
*bulljan (Proto-West Germanic)
-
bullen (Old High German)
- büllen (Middle High German)
-
bullen (Old High German)
-
bylja (Old Norse)
- bylja (Icelandic)