*bēganą
Runic: ᛒᛖᚷᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈbɛː.ɣɑ.nɑ̃/verb · Strong class 7d
Meanings
to fight, argue, quarrel
Etymology
Uncertain; perhaps, related to Old Irish bág (‘fight, contention, boast, threat’), which has been proposed to stem from Proto-Indo-European *bʰeh₁ǵʰ- ~ *bʰoh₁ǵʰ- (‘to dispute, quarrel’), though this may represent a borrowing.
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | bēgō | bēgaų | – |
| 2nd singular | bēgizi | bēgaiz | bēg |
| 3rd singular | bēgidi | bēgai | bēgadau |
| 1st dual | bēgōz | bēgaiw | – |
| 2nd dual | bēgadiz | bēgaidiz | bēgadiz |
| 1st plural | bēgamaz | bēgaim | – |
| 2nd plural | bēgid | bēgaid | bēgid |
| 3rd plural | bēgandi | bēgain | bēgandau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | bēgai | – |
| 2nd singular | bēgazai | bēgaizau |
| 3rd singular | bēgadai | bēgaidau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | bēgandai | bēgaindau |
| 2nd plural | bēgandai | bēgaindau |
| 3rd plural | bēgandai | bēgaindau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | bebēg | bebēgį̄ |
| 2nd singular | bebēht | bebēgīz |
| 3rd singular | bebēg | bebēgī |
| 1st dual | bebēgū | bebēgīw |
| 2nd dual | bebēgudiz | bebēgīdiz |
| 1st plural | bebēgum | bebēgīm |
| 2nd plural | bebēgud | bebēgīd |
| 3rd plural | bebēgun | bebēgīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| bēganą | bēgandz | bēganaz |
Descendants
- bageren (Dutch)
-
bāgan, pāgan (Old High German)
-
bāgen (Middle High German)
- bägen (Bavarian)
- bägern (German)
- bägeren (Swabian)
-
bāgen (Middle High German)
-
bága (Old Norse)
- bága (Faroese)
-
bága (Old Norse)
-
bægja (Old Norse)
- bægja (Icelandic)
-
bægja (Old Norse)
- *piekōtēk, *pākētēk (Proto-Samic)