*dintaną
Runic: ᛞᛁᚾᛏᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈdin.tɑ.nɑ̃/verb · Strong class 3
Meanings
to fall, hit
Etymology
Possibly from Proto-Indo-European *dʰen (H)-d-e/o- from root *dʰen(H)- (‘to strike, hit’), related to *duntiz (‘shock, impact, blow’). A potential cognate is Albanian gdhend (‘to plane’).
Conjugation
Present active
| Person | Indicative | Subjunctive | Imperative |
|---|---|---|---|
| 1st singular | dintō | dintaų | – |
| 2nd singular | dintizi | dintaiz | dint |
| 3rd singular | dintidi | dintai | dintadau |
| 1st dual | dintōz | dintaiw | – |
| 2nd dual | dintadiz | dintaidiz | dintadiz |
| 1st plural | dintamaz | dintaim | – |
| 2nd plural | dintid | dintaid | dintid |
| 3rd plural | dintandi | dintain | dintandau |
Present passive
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | dintai | – |
| 2nd singular | dintazai | dintaizau |
| 3rd singular | dintadai | dintaidau |
| 1st dual | – | – |
| 2nd dual | – | – |
| 1st plural | dintandai | dintaindau |
| 2nd plural | dintandai | dintaindau |
| 3rd plural | dintandai | dintaindau |
Past
| Person | Indicative | Subjunctive |
|---|---|---|
| 1st singular | dant | duntį̄ |
| 2nd singular | danst | duntīz |
| 3rd singular | dant | duntī |
| 1st dual | duntū | duntīw |
| 2nd dual | duntudiz | duntīdiz |
| 1st plural | duntum | duntīm |
| 2nd plural | duntud | duntīd |
| 3rd plural | duntun | duntīn |
Non-finite Forms
| Infinitive | Present Participle | Past Participle |
|---|---|---|
| dintaną | dintandz | duntanaz |
Descendants
-
detta (Old Norse)
- detta (Elfdalian)
- detta (Faroese)
- detta (Icelandic)
- detta (Norwegian)