*dintaną

Runic: ᛞᛁᚾᛏᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈdin.tɑ.nɑ̃/

verb · Strong class 3

Meanings

to fall, hit

Etymology

Possibly from Proto-Indo-European *dʰen (H)-d-e/o- from root *dʰen(H)- (‘to strike, hit’), related to *duntiz (‘shock, impact, blow’). A potential cognate is Albanian gdhend (‘to plane’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singulardintōdintaų–
2nd singulardintizidintaizdint
3rd singulardintididintaidintadau
1st dualdintōzdintaiw–
2nd dualdintadizdintaidizdintadiz
1st pluraldintamazdintaim–
2nd pluraldintiddintaiddintid
3rd pluraldintandidintaindintandau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulardintai–
2nd singulardintazaidintaizau
3rd singulardintadaidintaidau
1st dual––
2nd dual––
1st pluraldintandaidintaindau
2nd pluraldintandaidintaindau
3rd pluraldintandaidintaindau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulardantduntį̄
2nd singulardanstduntīz
3rd singulardantduntī
1st dualduntūduntīw
2nd dualduntudizduntīdiz
1st pluralduntumduntīm
2nd pluralduntudduntīd
3rd pluralduntunduntīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
dintaną dintandz duntanaz

Find a form

Descendants

  • detta (Old Norse)
    • detta (Elfdalian)
    • detta (Faroese)
    • detta (Icelandic)
    • detta (Norwegian)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary