*dukkǭ
Runic: ᛞᚢᚲᛟ Pronunciation: /ˈduk.kɔ̃ː/noun · feminine · ōn-stem
Meanings
- power, strength
- muscle
- mass, lump
- bundle, stook, wisp, skein
- strawman, straw figure, doll
Etymology
From pre-Germanic *dʰugʰ-néh₂-, from the Proto-Indo-European root *dʰewgʰ- (‘to hit; produce; be strong, have force’). Cognate with Proto-Slavic *dugь (‘strength, power’), Old Armenian յանդուգն (yandugn, ‘headstrong’).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | dukkǭ | dukkōniz |
| Acc. | dukkōnų | dukkōnunz |
| Gen. | dukkōniz | dukkōnǫ̂ |
| Dat. | dukkōni | dukkōmaz |
| Inst. | dukkōnē | dukkōmiz |
| Voc. | dukkǭ | dukkōniz |
Descendants
-
*dokkā (Proto-West Germanic)
-
*dokka (Old Dutch)
-
docke (Middle Dutch)
- dok (Dutch)
-
docke (Middle Dutch)
-
*dokka (Old Dutch)
-
*dokkā (Proto-West Germanic)
-
*docce (Old English)
- docga, fingerdocce (Old English)
-
*docce (Old English)
-
*dokkā (Proto-West Germanic)
-
*docce (Old English)
-
*dokke, dok (Middle English)
- dock (English)
- dok (Scots)
-
*dokke, dok (Middle English)
-
*docce (Old English)
-
*dokkā (Proto-West Germanic)
-
*dokke (Old Frisian)
- Dokke (Saterland Frisian)
- dok (West Frisian)
-
*dokke (Old Frisian)
-
*dokkā (Proto-West Germanic)
-
tokka, tocka (Old High German)
-
tocke (Middle High German)
- Docke (German)
-
tocke (Middle High German)
-
tokka, tocka (Old High German)
-
*dokkā (Proto-West Germanic)
-
dokka (Old Saxon)
-
docke (Middle Low German)
- Docke, Dock (Low German)
-
docke (Middle Low German)
-
dokka (Old Saxon)
-
dokka (Old Norse)
- dokka (Icelandic)
- dukke (Norwegian)
- docka (Swedish)
-
dokka (Old Norse)
-
dukke (Danish)
- dukka (Faroese)
- dúkka (Icelandic)
-
dukke (Danish)