*dungijǭ¹
Runic: ᛞᚢᚾᚷᛁᛃᛟ Pronunciation: /ˈduŋ.ɡi.jɔ̃ː/noun · feminine · ōn-stem
Meanings
- earthen mound
- dunghill
Etymology
Uncertain. Perhaps from *dungō (‘earth, dung’) + *-(i)jǭ(forms feminine agent nouns). (Kroonen 2013) derives this via an intermediary verb **dungijaną (‘to fertilize’).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | dungijǭ | dungijōniz |
| Acc. | dungijōnų | dungijōnunz |
| Gen. | dungijōniz | dungijōnǫ̂ |
| Dat. | dungijōni | dungijōmaz |
| Inst. | dungijōnē | dungijōmiz |
| Voc. | dungijǭ | dungijōniz |
Descendants
-
*dungijā (Proto-West Germanic)
-
*dunga (Old Dutch)
- Dungus, Medmedug (Old Dutch)
-
*dunga (Old Dutch)
-
*dungijā (Proto-West Germanic)
-
*dunga (Old Dutch)
-
*donge, *donke (Middle Dutch)
- donk (Dutch)
-
*donge, *donke (Middle Dutch)
-
*dunga (Old Dutch)
-
*dungijā (Proto-West Germanic)
- dynċġe, dinċġe, denġe (Old English)
-
dyngja (Old Norse)
- dyngja (Faroese)
- dyngge, dynggå (Gutnish)
- dyngja (Icelandic)
- dongja (Norn)
- dynge (Norwegian Bokmål)
- dyngje (Norwegian Nynorsk)
-
dyngja (Old Norse)
-
dyngiæ (Old Danish)
- dynge (Danish)
-
dyngiæ (Old Danish)
-
dyngja (Old Norse)
-
dyngia (Old Swedish)
- dynga (Swedish)
-
dyngia (Old Swedish)
- *tunkijo (Proto-Finnic)