*dungijǭ¹

Runic: ᛞᚢᚾᚷᛁᛃᛟ Pronunciation: /ˈduŋ.ɡi.jɔ̃ː/

noun · feminine · ōn-stem

Meanings

  1. earthen mound
  2. dunghill

Etymology

Uncertain. Perhaps from *dungō (‘earth, dung’) + *-(i)jǭ(forms feminine agent nouns). (Kroonen 2013) derives this via an intermediary verb **dungijaną (‘to fertilize’).

Declension

CaseSingularPlural
Nom.dungijǭdungijōniz
Acc.dungijōnųdungijōnunz
Gen.dungijōnizdungijōnǫ̂
Dat.dungijōnidungijōmaz
Inst.dungijōnēdungijōmiz
Voc.dungijǭdungijōniz

Find a form

Descendants

  • *dungijā (Proto-West Germanic)
    • *dunga (Old Dutch)
      • Dungus, Medmedug (Old Dutch)
  • *dungijā (Proto-West Germanic)
    • *dunga (Old Dutch)
      • *donge, *donke (Middle Dutch)
        • donk (Dutch)
  • *dungijā (Proto-West Germanic)
    • dynċġe, dinċġe, denġe (Old English)
  • dyngja (Old Norse)
    • dyngja (Faroese)
    • dyngge, dynggå (Gutnish)
    • dyngja (Icelandic)
    • dongja (Norn)
    • dynge (Norwegian Bokmål)
    • dyngje (Norwegian Nynorsk)
  • dyngja (Old Norse)
    • dyngiæ (Old Danish)
      • dynge (Danish)
  • dyngja (Old Norse)
    • dyngia (Old Swedish)
      • dynga (Swedish)
  • *tunkijo (Proto-Finnic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary