*durīz

Runic: ᛞᚢᚱᛁᛉ Pronunciation: /ˈdu.riːz/

noun · feminine · i-stem

Meanings

door

Etymology

A pluralia tantum (plural only) from earlier *durī, reformulated as an i-stem. Ultimately from Proto-Indo-European *dʰúr-ih₁ (‘double doors’), dual of *dʰúr-o-m (see *durą, ‘door’), from root *dʰwer- (‘door’). Cognate with Old Armenian դուրք (durkʻ, ‘door, entrance, sluice’), Lithuanian dvãras (‘manor’), Old Irish dorus (‘door’), Sanskrit द्वार (dvā́ra) (dvā́ra, ‘door, gate, passage, entrance; opening, aperture’), and Albanian derë (‘door’). Related to *durą (‘big door, gate’) and *durz (‘door, hatch, flap’).

Declension

CaseSingularPlural
Nom.–durīz
Acc.–durinz
Gen.–durjǫ̂
Dat.–durimaz
Inst.–durimiz
Voc.–durīz

Find a form

Descendants

  • duri (Old Saxon)
  • duri (Old Dutch)
    • dore, duere, dure (Middle Dutch)
      • deur (Dutch)
  • turi (Old High German)
    • türe (Middle High German)
      • tüar (Cimbrian)
      • Tür, Türe (German)
      • Dier (Luxembourgish)
      • Dier (Pennsylvania German)
      • טיר (tir) (Yiddish)
  • dyrr (Old Norse)
    • dør (Danish)
    • dörer, dörum (Elfdalian)
    • dyr (Faroese)
    • dur, duri (Gutnish)
    • dyr (Icelandic)
    • dør (Norn)
    • dør (Norwegian)
    • dør (Scanian)
  • dyrr (Old Norse)
    • dyr (Old Swedish)
      • dörr (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary