*durīz
Runic: ᛞᚢᚱᛁᛉ Pronunciation: /ˈdu.riːz/noun · feminine · i-stem
Meanings
door
Etymology
A pluralia tantum (plural only) from earlier *durī, reformulated as an i-stem. Ultimately from Proto-Indo-European *dʰúr-ih₁ (‘double doors’), dual of *dʰúr-o-m (see *durą, ‘door’), from root *dʰwer- (‘door’). Cognate with Old Armenian դուրք (durkʻ, ‘door, entrance, sluice’), Lithuanian dvãras (‘manor’), Old Irish dorus (‘door’), Sanskrit द्वार (dvā́ra) (dvā́ra, ‘door, gate, passage, entrance; opening, aperture’), and Albanian derë (‘door’). Related to *durą (‘big door, gate’) and *durz (‘door, hatch, flap’).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | – | durīz |
| Acc. | – | durinz |
| Gen. | – | durjǫ̂ |
| Dat. | – | durimaz |
| Inst. | – | durimiz |
| Voc. | – | durīz |
Descendants
- duri (Old Saxon)
-
duri (Old Dutch)
-
dore, duere, dure (Middle Dutch)
- deur (Dutch)
-
dore, duere, dure (Middle Dutch)
-
turi (Old High German)
-
türe (Middle High German)
- tüar (Cimbrian)
- Tür, Türe (German)
- Dier (Luxembourgish)
- Dier (Pennsylvania German)
- טיר (tir) (Yiddish)
-
türe (Middle High German)
-
dyrr (Old Norse)
- dør (Danish)
- dörer, dörum (Elfdalian)
- dyr (Faroese)
- dur, duri (Gutnish)
- dyr (Icelandic)
- dør (Norn)
- dør (Norwegian)
- dør (Scanian)
-
dyrr (Old Norse)
-
dyr (Old Swedish)
- dörr (Swedish)
-
dyr (Old Swedish)