*duttijaną

Runic: ᛞᚢᛏᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈdut.ti.jɑ.nɑ̃/

verb · Weak class 1

Meanings

  1. to stop up, to block, to close
  2. to meddle

Etymology

From *duttaz (‘wisp, tuft of grass or grain; bundle, group; clod clump’) + *-(i)janą(causative suffix forming Weak class 1 verbs).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularduttijōduttijaų–
2nd singularduttīsiduttijaisduttī
3rd singularduttīþiduttijaiduttijaþau
1st dualduttijōsduttijaiw–
2nd dualduttijaþizduttijaiþizduttijaþiz
1st pluralduttijamazduttijaim–
2nd pluralduttīþduttijaiþduttīþ
3rd pluralduttijanþiduttijainduttijanþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularduttijai–
2nd singularduttijasaiduttijaisau
3rd singularduttijaþaiduttijaiþau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralduttijanþaiduttijainþau
2nd pluralduttijanþaiduttijainþau
3rd pluralduttijanþaiduttijainþau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularduttidǭduttidēdį̄
2nd singularduttidēzduttidēdīz
3rd singularduttidēduttidēdī
1st dualduttidēdūduttidēdīw
2nd dualduttidēdudizduttidēdīdiz
1st pluralduttidēdumduttidēdīm
2nd pluralduttidēdudduttidēdīd
3rd pluralduttidēdunduttidēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
duttijaną duttijandz duttidaz

Find a form

Descendants

  • *duttijan (Proto-West Germanic)
    • dyttan (Old English)
      • ditten (Middle English)
        • dit (English)
  • dytta (Old Norse)
    • dytta (Icelandic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary