*dūkaną

Runic: ᛞᚢᚲᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈduː.kɑ.nɑ̃/

verb · Strong class 2

Meanings

to duck, dive under

Etymology

Uncertain. Possibly derived from *dukkōną (‘to duck’). Related to *duganą (‘to be fit’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singulardūkōdūkaų–
2nd singulardūkizidūkaizdūk
3rd singulardūkididūkaidūkadau
1st dualdūkōzdūkaiw–
2nd dualdūkadizdūkaidizdūkadiz
1st pluraldūkamazdūkaim–
2nd pluraldūkiddūkaiddūkid
3rd pluraldūkandidūkaindūkandau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulardūkai–
2nd singulardūkazaidūkaizau
3rd singulardūkadaidūkaidau
1st dual––
2nd dual––
1st pluraldūkandaidūkaindau
2nd pluraldūkandaidūkaindau
3rd pluraldūkandaidūkaindau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singulardaukdukį̄
2nd singulardauhtdukīz
3rd singulardaukdukī
1st dualdukūdukīw
2nd dualdukudizdukīdiz
1st pluraldukumdukīm
2nd pluraldukuddukīd
3rd pluraldukundukīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
dūkaną dūkandz dukanaz

Find a form

Descendants

  • *dūkan (Proto-West Germanic)
    • *dūcan (Old Dutch)
      • duken (Middle Dutch)
        • duiken (Dutch)
        • duke (Limburgish)
  • *dūkan (Proto-West Germanic)
    • *dūcan (Old English)
      • duken, douken (Middle English)
        • duck (English)
        • douk, dook (Scots)
  • *dūkan (Proto-West Germanic)
    • dūka (Old Frisian)
      • dûke (West Frisian)
  • *dūkan (Proto-West Germanic)
    • *tūhhan, *tūchan (Old High German)
      • tūchen, douchen (Middle High German)
        • tauchen (German)
        • dauchen (Luxembourgish)
  • *dūkan (Proto-West Germanic)
    • *dūkan (Old Saxon)
      • dûken (Middle Low German)
        • duken (Low German)
        • dyka, duka (Swedish)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary