*erlaz

Runic: ᛖᚱᛚᚨᛉ Pronunciation: /ˈer.lɑz/

noun · masculine · a-stem

Meanings

man, nobleman

Etymology

Probably from *erǭ (‘battle’), with agentive suffix *-ilaz, thus meaning ‘one who makes war’ with eventual semantic change to ‘nobleman’.

Declension

CaseSingularPlural
Nom.erlazerlōz, erlōs
Acc.erląerlanz
Gen.erlas, irliserlǫ̂
Dat.erlaierlamaz
Inst.erlōerlamiz
Voc.erlerlōz, erlōs

Find a form

Descendants

  • *erl (Proto-West Germanic)
    • erl (Old Saxon)
  • *erl (Proto-West Germanic)
    • eorl (Old English)
      • erl, ærl, eerl, eorl, erle, eryl, ȝerle, ȝierl, yerl (Middle English)
        • earl (English)
        • yerl, yarl (Scots)
  • ᛖᚱᛁᛚᚨᛉ (erilaʀ), ᛁᚱᛁᛚᚨᛉ (irilaʀ) (Proto-Norse)
    • jarl, ᛁᛅᚱᛚ (iarl) (Old Norse)
      • jarl (English)
      • jallur (Faroese)
      • jaarli (Finnish)
      • jarl (Icelandic)
      • jarl (Norwegian Nynorsk)
      • iærl (Old Danish)
      • jarl (Swedish)
  • ᛖᚱᛁᛚᚨᛉ (erilaʀ), ᛁᚱᛁᛚᚨᛉ (irilaʀ) (Proto-Norse)
    • jarl, ᛁᛅᚱᛚ (iarl) (Old Norse)
      • jarl (Danish)
        • jarl (Norwegian Bokmål)
  • ᛖᚱᛁᛚᚨᛉ (erilaʀ), ᛁᚱᛁᛚᚨᛉ (irilaʀ) (Proto-Norse)
    • jarl, ᛁᛅᚱᛚ (iarl) (Old Norse)
      • iarl, iærl (Old Swedish)
        • järl (Swedish)
  • Eruli, Heruli (Latin)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary