*faihaz¹
Runic: ᚠᚨᛁᚺᚨᛉ Pronunciation: /ˈɸɑi̯.xɑz/adjective · a-stem
Meanings
hostile, criminal
Etymology
From Proto-Indo-European *póyḱ-o-s an o-grade form of root *peyḱ- (‘hostile, angry; enemy, evil’). Cognate with Lithuanian pi̇̀ktas (‘angry’). Related to *faigijaz (‘fey, doomed to die’).
Declension
Strong declension
| Case | Sg. Masc. | Sg. Fem. | Sg. Neut. | Pl. Masc. | Pl. Fem. | Pl. Neut. |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Nom. | faihaz | faihō | faihą, -atō | faihai | faihôz | faihō |
| Acc. | faihanǭ | faihǭ | faihą, -atō | faihanz | faihōz | faihō |
| Gen. | faihas, -is | faihaizōz | faihas, -is | faihaizǫ̂ | faihaizǫ̂ | faihaizǫ̂ |
| Dat. | faihammai | faihaizōi | faihammai | faihaimaz | faihaimaz | faihaimaz |
| Inst. | faihanō | faihaizō | faihanō | faihaimiz | faihaimiz | faihaimiz |
Weak declension
| Case | Sg. Masc. | Sg. Fem. | Sg. Neut. | Pl. Masc. | Pl. Fem. | Pl. Neut. |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Nom. | faihô | faihǭ | faihô | faihaniz | faihōniz | faihōnō |
| Acc. | faihanų | faihōnų | faihô | faihanunz | faihōnunz | faihōnō |
| Gen. | faihiniz | faihōniz | faihiniz | faihanǫ̂ | faihōnǫ̂ | faihanǫ̂ |
| Dat. | faihini | faihōni | faihini | faihammaz | faihōmaz | faihammaz |
| Inst. | faihinē | faihōnē | faihinē | faihammiz | faihōmiz | faihammiz |
Descendants
-
*faih (Proto-West Germanic)
- fāch (Old Frisian)
-
*faih (Proto-West Germanic)
-
*fēh, *gifēh (Old Dutch)
- vêe, gevêe (Middle Dutch)
-
*fēh, *gifēh (Old Dutch)
-
*faih (Proto-West Germanic)
-
fāh (Old English)
-
fo (Middle English)
- foe (English)
-
fo (Middle English)
-
fāh (Old English)
-
*faih (Proto-West Germanic)
-
gifēh (Old High German)
- gevēch, gevē (Middle High German)
-
gifēh (Old High German)