*faimaz

Runic: ᚠᚨᛁᛗᚨᛉ Pronunciation: /ˈɸɑi̯.mɑz/

noun · masculine · a-stem

Meanings

foam

Etymology

From Proto-Indo-European *(s)poh3y-m-o-s, from *(s)poh3(y)-(‘foam’). Cognate with Latin spūma (‘foam’), Latin pūmex (‘pumice’), Sanskrit फेन (phéna) (phéna, ‘foam’), and Old Church Slavonic пѣна (pěna) (pěna, ‘foam’). (Kroonen 2013) posits an original *men-stem, *(s)péh3y-mn̥ ~ *(s)ph3i-m̥én-s (based on Matasovic 2004), which accounts for the varying -m/n- reflexes, with the Proto-Germanic -m- a result of dissimilation in the -mn- cluster.

Declension

CaseSingularPlural
Nom.faimazfaimōz, faimōs
Acc.faimąfaimanz
Gen.faimas, faimisfaimǫ̂
Dat.faimaifaimamaz
Inst.faimōfaimamiz
Voc.faimfaimōz, faimōs

Find a form

Descendants

  • *faim (Proto-West Germanic)
    • fām, fǣm (Old English)
      • fám (Faroese)
  • *faim (Proto-West Germanic)
    • fām, fǣm (Old English)
      • fom, fam, fome, foom, foome (Middle English)
        • fame, faim, faem (Scots)
  • *faim (Proto-West Germanic)
    • fām, fǣm (Old English)
      • fom, fam, fome, foom, foome (Middle English)
        • foam (English)
          • fómur (Faroese)
  • *faim (Proto-West Germanic)
    • feim (Old High German)
      • fūm, vūm (Middle High German)
        • Faum (German)
  • *faim (Proto-West Germanic)
    • feim (Old High German)
      • veim (Middle High German)
        • Feim, Fäum (Alemannic German)
        • Foam (Bavarian)
        • Faam (East Franconian)
        • Feim (German)
  • *feimr (poetic) (Old Norse)
    • feim, feima, feime (all dialectal) (Norwegian)
    • fóma, fómu (Faroese)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary