*faką
Runic: ᚠᚨᚲᚨ Pronunciation: /ˈɸɑ.kɑ̃/noun · neuter · a-stem
Meanings
- An enclosed or defined space; division; compartment; department
- Bounded space of time; period; interval
Etymology
From Proto-Indo-European *ph2ǵ-ó-m, from a zero-grade form of root *peh2ǵ- (‘to fit, fix, fasten’) (Kroonen 2013). Cognate with Ancient Greek πάγη (págē) (págē, ‘snare, noose, anything that fixes or fastens’), Latin pāgus (‘district, canton, region’), and Latvian poga (‘button’). Possibly related to *fastuz (‘fixed, firm, secure’).
Declension
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | faką | fakō |
| Acc. | faką | fakō |
| Gen. | fakas, fakis | fakǫ̂ |
| Dat. | fakai | fakamaz |
| Inst. | fakō | fakamiz |
| Voc. | faką | fakō |
Descendants
-
*fak (Proto-West Germanic)
-
*fak (Old Dutch)
-
vac (Middle Dutch)
-
vak (Dutch)
- vak (Afrikaans)
-
vak (Dutch)
-
vac (Middle Dutch)
-
*fak (Old Dutch)
-
*fak (Proto-West Germanic)
-
fæc, fec (Old English)
-
fæc, fec (Middle English)
- fack (English)
- faik, feck, fauk (Scots)
-
fæc, fec (Middle English)
-
fæc, fec (Old English)
-
*fak (Proto-West Germanic)
-
fak, fek (Old Frisian)
- Fäk (Saterland Frisian)
- fek (West Frisian)
-
fak, fek (Old Frisian)
-
*fak (Proto-West Germanic)
-
fah (Old High German)
-
vach (Middle High German)
- פֿאַך (fakh) (Yiddish)
-
vach (Middle High German)
-
fah (Old High German)
-
*fak (Proto-West Germanic)
-
fah (Old High German)
-
vach (Middle High German)
- Fach (German)
- Fach (Luxembourgish)
-
vach (Middle High German)
-
fah (Old High German)
-
*fak (Proto-West Germanic)
-
fac, fak (Old Saxon)
-
vak (Middle Low German)
- Fack (Low German)
- fack (Swedish)
- fag (Norwegian Bokmål)
- fag (Norwegian Nynorsk)
-
vak (Middle Low German)
-
fac, fak (Old Saxon)
-
*fak (Proto-West Germanic)
-
fac, fak (Old Saxon)
-
vak (Middle Low German)
-
fag (Danish)
- fag (Icelandic)
-
fag (Danish)
-
vak (Middle Low German)
-
fac, fak (Old Saxon)