*fijāną

Runic: ᚠᛁᛃᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˈɸi.jɑː.nɑ̃/

verb · Weak class 3

Meanings

  1. to hate
  2. to dislike

Etymology

From Proto-Indo-European *ph₁ih₁-yé/ó-, a ye-present from stative *ph₁-y-éh₁-, from the zero-grade of root *peh₁- (‘to hate, revile, hurt’). Continued in Proto-Germanic as a Class 3 weak verb. Cognate with Sanskrit पीयति (pī́yati) (pī́yati, ‘to blame, revile, deride’). Related to *fijandz (‘enemy, fiend’).

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularfijō––
2nd singularfijaisi–fijai
3rd singularfijaiþi–fijāþau
1st dualfijōs––
2nd dualfijāþiz–fijāþiz
1st pluralfijāmaz––
2nd pluralfijaiþ–fijaiþ
3rd pluralfijānþi–fijānþau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singular––
2nd singularfijāsai–
3rd singularfijāþai–
1st dual––
2nd dual––
1st pluralfijānþai–
2nd pluralfijānþai–
3rd pluralfijānþai–

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularfijadǭfijadēdį̄
2nd singularfijadēzfijadēdīz
3rd singularfijadēfijadēdī
1st dualfijadēdūfijadēdīw
2nd dualfijadēdudizfijadēdīdiz
1st pluralfijadēdumfijadēdīm
2nd pluralfijadēdudfijadēdīd
3rd pluralfijadēdunfijadēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
fijāną fijāndz fijadaz

Find a form

Descendants

  • *fijēn (Proto-West Germanic)
    • fēoġan (Old English)
    • fīēn (Old High German)
  • fjá, fía (Old Norse)
    • fíggja (Faroese)
    • fjá, fía (Icelandic)
  • 𐍆𐌹𐌾𐌰𐌽 (fijan) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary