*frakunnaną

Runic: ᚠᚱᚨᚲᚢᚾᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˌɸrɑ.ˈkun.nɑ.nɑ̃/

verb · Preterite-present

Meanings

to despise, scorn, mistrust

Etymology

From *fra- + *kunnaną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularfrakannfrakunnį̄–
2nd singularfrakanntfrakunnīz–
3rd singularfrakannfrakunnī–
1st dualfrakunnūfrakunnīw–
2nd dualfrakunnudizfrakunnīdiz–
1st pluralfrakunnumfrakunnīm–
2nd pluralfrakunnudfrakunnīd–
3rd pluralfrakunnunfrakunnīn–

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singular––
2nd singular––
3rd singular––
1st dual––
2nd dual––
1st plural––
2nd plural––
3rd plural––

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularfrakunþǭfrakunþēdį̄
2nd singularfrakunþēzfrakunþēdīz
3rd singularfrakunþēfrakunþēdī
1st dualfrakunþēdūfrakunþēdīw
2nd dualfrakunþēdudizfrakunþēdīdiz
1st pluralfrakunþēdumfrakunþēdīm
2nd pluralfrakunþēdudfrakunþēdīd
3rd pluralfrakunþēdunfrakunþēdīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
frakunnaną frakunnandz frakunþaz

Find a form

Descendants

  • forcūþ (Old English)
    • forcouth, fraked (Middle English)
      • fraked (English)
  • fracoþ (Old English)
    • forcouth, fraked (Middle English)
      • fraked (English)
  • fracod (Old English)
    • forcouth, fraked (Middle English)
      • fraked (English)
  • farkunnan (Old High German)
  • firkunnan (Old High German)
  • fyrirkunna (Old Norse)
    • fyrirkunna (Icelandic)
  • 𐍆𐍂𐌰𐌺𐌿𐌽𐌽𐌰𐌽 (frakunnan) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary