*franemaną

Runic: ᚠᚱᚨᚾᛖᛗᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˌɸrɑ.ˈne.mɑ.nɑ̃/

verb · Strong class 4

Meanings

to take away, plunder

Etymology

From *fra- + *nemaną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularfranemōfranemaų–
2nd singularfranimizifranemaizfranem
3rd singularfranimidifranemaifranemadau
1st dualfranemōzfranemaiw–
2nd dualfranemadizfranemaidizfranemadiz
1st pluralfranemamazfranemaim–
2nd pluralfranimidfranemaidfranimid
3rd pluralfranemandifranemainfranemandau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularfranemai–
2nd singularfranemazaifranemaizau
3rd singularfranemadaifranemaidau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralfranemandaifranemaindau
2nd pluralfranemandaifranemaindau
3rd pluralfranemandaifranemaindau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularfranamfranēmį̄
2nd singularfranamtfranēmīz
3rd singularfranamfranēmī
1st dualfranēmūfranēmīw
2nd dualfranēmudizfranēmīdiz
1st pluralfranēmumfranēmīm
2nd pluralfranēmudfranēmīd
3rd pluralfranēmunfranēmīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
franemaną franemandz franumanaz

Find a form

Descendants

  • *franeman (Proto-West Germanic)
    • farneman (Old Dutch)
      • vernēmen (Middle Dutch)
        • vernumme, vernaeme (Limburgish)
  • *franeman (Proto-West Germanic)
    • farneman (Old Dutch)
      • vernēmen (Middle Dutch)
        • vernemen (Dutch)
          • verneem (Afrikaans)
  • *franeman (Proto-West Germanic)
    • forniman (Old English)
      • fornimen (Middle English)
  • *franeman (Proto-West Germanic)
    • firneman (Old High German)
      • vernemen (Middle High German)
        • vernehmen (German)
  • *franeman (Proto-West Germanic)
    • farniman (Old Saxon)
      • vornemen (Middle Low German)
        • fornemme (Danish)
        • fornemme (Norwegian)
  • 𐍆𐍂𐌰𐌽𐌹𐌼𐌰𐌽 (franiman) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary