*frawrekaną

Runic: ᚠᚱᚨᚹᚱᛖᚲᚨᚾᚨ Pronunciation: /ˌɸrɑ.ˈwre.kɑ.nɑ̃/

verb · Strong class 5

Meanings

  1. to persecute
  2. to banish

Etymology

From *fra- + *wrekaną.

Conjugation

Present active

PersonIndicativeSubjunctiveImperative
1st singularfrawrekōfrawrekaų–
2nd singularfrawrikizifrawrekaizfrawrek
3rd singularfrawrikidifrawrekaifrawrekadau
1st dualfrawrekōzfrawrekaiw–
2nd dualfrawrekadizfrawrekaidizfrawrekadiz
1st pluralfrawrekamazfrawrekaim–
2nd pluralfrawrikidfrawrekaidfrawrikid
3rd pluralfrawrekandifrawrekainfrawrekandau

Present passive

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularfrawrekai–
2nd singularfrawrekazaifrawrekaizau
3rd singularfrawrekadaifrawrekaidau
1st dual––
2nd dual––
1st pluralfrawrekandaifrawrekaindau
2nd pluralfrawrekandaifrawrekaindau
3rd pluralfrawrekandaifrawrekaindau

Past

PersonIndicativeSubjunctive
1st singularfrawrakfrawrēkį̄
2nd singularfrawrahtfrawrēkīz
3rd singularfrawrakfrawrēkī
1st dualfrawrēkūfrawrēkīw
2nd dualfrawrēkudizfrawrēkīdiz
1st pluralfrawrēkumfrawrēkīm
2nd pluralfrawrēkudfrawrēkīd
3rd pluralfrawrēkunfrawrēkīn

Non-finite Forms

InfinitivePresent ParticiplePast Participle
frawrekaną frawrekandz frawrekanaz

Find a form

Descendants

  • *frawrekan (Proto-West Germanic)
    • forwrecan (Old English)
  • *frawrekan (Proto-West Germanic)
    • *farwrekan (Old Dutch)
      • verwrēken (Middle Dutch)
        • verwreken (Dutch)
  • *frawrekan (Proto-West Germanic)
    • *firrëhhan (Old High German)
      • verrëchen (Middle High German)
  • *frawrekan (Proto-West Germanic)
    • *farwrekan (Old Saxon)
      • vörwrēken, vorwrēken (Middle Low German)
  • 𐍆𐍂𐌰𐍅𐍂𐌹𐌺𐌰𐌽 (frawrikan) (Gothic)

Explore/search these descendants

View on Wiktionary